Gistermorgen stonden we om vijf uur Nederlandse tijd op. Douchen, ontbijten en dan in de bus naar Schiphol om in te checken voor de vlucht naar Smithers. Dat wil zeggen: eerst naar Londen om daar over te stappen op een Air Canada vlucht naar Vancouver en vanuit daar naar Smithers. Alles ging heel erg gladjes: alle vluchten vertrokken op tijd en we waren zelfs ruim op tijd in Vancouver.

Waar je wel een punthoofd van krijgt zijn de strenge veiligheidscontroles: een flesje water mag je niet meenemen door de douane, maar vervolgens kun je weer een flesje van het zelfde water kopen. Dat gaat op in Amsterdam, Londen en Vancouver. Mooi is dat je bij het inchecken in Amsterdam meteen alle boardingpassen krijgt en dat je dus in Londen en Vancouver niet meer in de rij hoeft te staan. Het enige wat je in Vancouver moet doen is eventjes op de bagage wachten en die vervolgens naar de bagageafhandeling van Air Canada te brengen waarna zij er voor zorgen dat deze weer in het vliegtuig naar Smithers terecht komt.

Vervelend in Londen is dat ze daar hebben bedacht dat je nog maar een stuks handbagage mag meenemen in het vliegtuig, hoewel de meeste vliegmaatschappijen toestaan dat je twee stuks mag meenemen. Ook camera’s worden daarbij gerekend, dus je moet alles in een tas proppen die vervolgens meemag aan boord. Ook aan afmetingen wordt streng de hand gehouden. Ik zag een oud vrouwtje wanhopig proberen haar tas door een apparaat te drukken dat de afmetingen controleerde. Ze slaagde er niet in waarop de beambte van Heathrow opmerkte dat die tas dus niet meekon aan boord.

Gek genoeg waren er ook mensen die er wel in slaagden om een tas die ook gemakkelijk mijn ruimbagage had kunnen bevatten en nog een notebook aan boord mee te nemen.

Maar goed, gisteravond om half acht lokale tijd en dat was bijna 24 uur nadat we waren opgestaan landden we dan eindelijk in Smithers waar Judy en JvdM jr. die als zes weken in Canada is, ons stonden op te wachten. Na een klein half uurtje in de auto kwamen we dan eindelijk ‘thuis’ en het duurde niet al te lang voordat we ons bed opzochten.

Hier staat alles natuurlijk in het teken van het huwelijk van Aaron met Vanessa. Er moet nog heel wat werk gebeuren. Zoals het er nu naar uitziet is het zaterdag goed en warm weer zodat de huwelijksceremonie volgens plan buiten bij het meer kan plaatsvinden. Uiteraard in het volgende artikel meer aandacht voor die gebeurtenis.

Geert en Janita