We zijn op de meeste Nederlandse Wadden Eilanden al geweest, behalve Texel dan. Dat laatste eiland moet nog even wachten, want deze week bivakkeren we op een Watten eiland, het Duitse Borkum.

We zijn dus echt in het buitenland hoewel het eiland boven Groningen ligt (er gaat dus inderdaad wel wat boven Groningen) en vanuit de Eemshaven ben je ook maar een klein uur onderweg.

Borkum is één van de Duitse of Ost-Frieschischer Watten Insel of gewoon Wadden eilanden. Het is meteen het grootste, maar net als Nederland kent ook Duitsland meerdere eilanden in de Waddenzee: Juist, Norderney, Langeoog, Spiekeroog en Wangerooge. Borkum is het meest westelijke van deze eilanden en ook het grootste. Het is al jaren een populaire bestemming voor Duitsers en Nederlanders.

Jeffrey bracht ons maandag naar Eemshaven waar we vroeg genoeg arriveerden om eerst nog een kopje koffie te drinken en de bestelde kaarten af te halen. Daarna namen we afscheid en scheepten ons in (klinkt dat niet mooi?).
Jeffrey zwaaide ons uit en vertrok naar Heerenveen terwijl wij het ruime sop kozen op weg naar Borkum.
Het is geen lange reis, binnen een uur nader je de haven en sta je op het perron. Een perron inderdaad, want op Borkum reis je vanaf de haven per trein naar het dorp, een reis van ongeveer twintig minuten. De treinreis is inbegrepen bij de kosten van de veerboot.

In Borkum is het niet ver lopen van het station naar ons hotel. Binnen een paar minuten zijn we al op onze kamer waar we onze tas uitpakken en daarna snel weer het dorp ingaan. Het is nog steeds schitterend weer, dus we lopen naar de kust waar we eerst een eindje over de boulevard lopen. Borkum is heel anders dan de ons bekende Wadden eilanden, het lijkt meer op een badplaats als Scheveningen of Knokke.

Na een tijdje lopen we het strand op waar toch het eerste verschil opvalt. Waar de Duitse badgasten in Nederland allemaal een kuil graven op het strand, hier huren ze allemaal een ‘Strandkorb’ waar ze een beetje privé van de zon en het strand kunnen genieten.
We lopen steeds verder het strand op en zien in de verte een zandbank waar veel zeehonden van de zon genieten. Daarna lopen we terug naar het dorp en genieten op een terras van een lekker glas bier. Janita geniet na veertig jaar van haar eerste Berliner Weisse!

Het weer wordt minder en als we naar het hotel lopen begint het al een beetje te regenen. We verkleden ons en zoeken en restaurant. De regen komt steeds harder naar beneden en het begint ook al te onweren. Na het eten is het echter droog en we lopen nog even naar de boulevard voordat we het hotel weer opzoeken.

Morgen gaan we Borkum verder verkennen.