Torens en Spaanse koeien

Torens en Spaanse koeien

Als je Schiermonnikoog nadert met de veerboot zie je dat het eiland twee vuurtorens heeft. Tenminste, zo lijkt het. Een witte vuurtoren dichtbij het dorp en een rode vuurtoren aan de Noordzeekust. Beide torens werden inderdaad in de periode 1853-1854 als vuurtoren gebouwd en hebben ook een halve eeuw als zodanig dienst gedaan. In 1910 werd de witte toren buiten gebruik gesteld en in 1950 werd deze omgebouwd tot watertoren, een functie die hij in de 90’er jaren weer verloor.
Bij rode toren heb je een prima uitzicht over zee. Het is echter niet mogelijk één van de torens te gebruiken. Ik liep vanochtend eerst naar de rode toren en volgde daarna een pad dat naar de andere toren leidt. Op de witte toren zie je het kenmerk van Schiermonnikoog, een grijze monnik.

Vanmiddag werd de bezetting van het het appartement verdubbeld. Jeffrey arriveerde met de half een boot en zal nog twee nachten hier verblijven. Ik wachtte hem op bij de bushalte en nadat hij gesettled was, maakten we een wandeling over het strand. We liepen tot aan het strandpaviljoen De Marlijn en gingen daar de Prins Bernhard weg op die leidt naar de bunker Wassermann en de drenkelingenbegraafplaats Vredenhof.

Voordat we die doelen bereikten zagen we aan de kant van de weg de nieuwe bewoners van Schier, een aantal Sayaguesa runderen. De van oorsprong Spaanse runderen zullen worden ingezet om de duinen de begroeiing kort te houden. Het zijn grote hoog op de poten staande zwarte runderen die er indrukwekkend uitzien, ook al vanwege de grote hoorns.
De runderen moeten de vele bomen en struiken te lijf gaan en het gebied weer in de originele staat terug brengen. Vooral vanaf de bunker Wassermann is goed te zien hoe begroeid de omgeving is. Stuivend zand zie je nauwelijks nog en juist dat moet door het werk van de runderen worden terug gebracht. Het zijn er nu nog zes, vijf volwassen dieren en een kalfje, maar het ligt in de bedoeling dat de kudde groeit tot een 20-tal exemplaren. De grote grazers in het gebied zullen ook nog worden uitgebreid met paarden en als de financiën het toelaten zelfs met wisenten.

We zoeken ook nog even de drenkelingenbegraafplaats Vredenhof op. Verscholen in het bos ligt deze begraafplaats waar drenkelingen werden begraven en in de oorlog ook slachtoffers van dat geweld. Engels, Franse, Duitse, Canadese en Amerikaanse slachtoffer liggen hier door elkaar heen en vormen op die manier een aanklacht tegen de oorlog.

De bunker Wassermann ligt op het hoogste duin van het eiland en vormt een uitzichtplaats waarop je het hele eiland kunt zien. Voor de bouw werd het duin eerst afgegraven en werd heel veel beton gebruikt, een voetbalveld met een laag beton van 30 cm. Na de oorlog heeft het nog een aantal jaren dienst gedaan als restaurant.

We lopen weer terug naar het dorp langs de Berkenplas en de sportvelden. Het is al bijna zes uur en de duisternis valt vanavond snel. We besluiten eerst te gaan eten voordat we weer teruglopen naar het appartement. Na een prima maaltijd in het Aude Beuthus komen we tegen achten weer thuis.

By |2018-01-31T21:31:31+00:00november 4th, 2015|Er op uit, Korte trips, Schiermonnikoog 2015|0 Comments

About the Author:

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.