Zondagmorgen gingen we al vroeg op weg naar Hassan, waar we één nacht zouden verblijven. Het was een niet te lange busreis vanuit Mysore die werd onderbroken voor een bezoek aan één van de heiligste plaatsen van de Jains, een aparte groep binnen de Hindoes.

SONY DSC                     Het bijzondere van het plaatsje voor pelgrims én bezoekers is ongetwijfeld de tempel op de heuvel die boven het dorpje uitsteekt. Zeshonderd in de rots uitgehouwen traptreden voeren naar het tempelcomplex waar één van de grootste beeldhouwwerken van de wereld staat. Het is een standbeeld van de Jain heilige Bahubali die ook wel Gomatesvara wordt genoemd. Het beeld is gehouwen uit één brok graniet en is meer dan 18 meter hoog. Het staat op een klein plein binnen de tempel, maar is al van verre te zien. Het is eigenlijk niet bekend of het beeld ter plaatse is gemaakt uit een aanwezig granietblok waarna de tempel er omheen is gebouwd of dat het ergens anders is gemaakt en toen naar de tempel is vervoerd. In het algemeen wordt uitgegaan van het eerste.
SONY DSC                     Wat natuurlijk meteen opvalt is dat het beeld een naakte Bahubali voorstelt. In Jainistische tempels is het niet ongewoon dat de pelgrims geheel naakt het beeld komen aanbidden. Wij hielden onze kleren maar aan.

De klim naar de tempel maakt het bezoek op zich al de moeite waard, het uitzicht over het stadje en de omgeving is af en toe adembenemend. Maar ook het beeld zelf, het grootste uit één stuk graniet gehouwen ter wereld, is zeker een aanrader. Je vraagt je af hoe de beeldhouwers die eeuwen terug niet gebruik konden maken van machines, zo’n fraai beeld hebben kunnen maken.

SONY DSC                     Een keer in de veertien jaar vindt een ritueel plaats waarbij priesters duizenden potten met melk, curd, saffraan, gouden munten, amandelen etc. over het beeld uitstorten. De laatste keer gebeurde dat in 2006. Het moet toch een fraai gezicht zijn het beeld elke keer weer van kleur te zien veranderen door het materiaal dat er over wordt uitgestort. Al die verschillende stoffen hebben voor de gelovigen een betekenis.

Tegen de middag kwamen we aan in Hassan en installeerden ons in het beste hotel van Hassan, het Southern Star hotel. En inderdaad is dit hotel waarschijnlijk ook het beste hotel dat we deze reis hebben gehad. Helaas konden we niet de lunch in het restaurant gebruiken omdat er net een of ander groot familiefeest aan de gang was. Daarom weken we uit naar een dichtbij gelegen hotel.

SONY DSC                     We hadden niet te veel tijd om te lunchen want er stonden nog twee excursies naar beroemde tempels op het programma. We gingen naar Belur, voor een bezoek aan de Chennakesava tempel die is gewijd aan Vishnu. De tweede tempel die we bezochten was de Hoysalesvara tempel in Halebid. Deze tempel is gewijd aan de god Shiva en aan diens vrouw Parvati.

SONY DSC                     Beide tempels waarvan de bouw meer dan 100 jaar heeft geduurd en die beide meer dan 800 jaar oud zijn lijken veel op elkaar, maar verschillen in de details. Je staat er elke keer weer van te kijken hoe fijn de beeldhouwwerken zijn uitgevoerd en hoeveel symboliek steeds is verwerkt in de beelden.

Tegen de avond arriveerden we weer in het hotel. We waren hongerig en dorstig geworden. Gelukkig konden we ditmaal wel terecht in het uitstekende restaurant waar we aan een grote tafel van een heel goede maaltijd genoten. En elke keer kijk je weer op van de prijzen. Voor zo’n 800 roepies, minder dan 15 euro geniet je met z’n tweeën van een prima maaltijd.

We maakten het niet te laat omdat we de volgende dag al vroeg (5 uur) op pad moesten naar Mangalore, waar we de trein moesten pakken naar Goa.