Op de fiets in Tamil Nadu

////Op de fiets in Tamil Nadu

Op de fiets in Tamil Nadu

Al om half zeven ging vanmorgen de wekker. Even bijkomen, dan opstaan, douchen en ontbijten. We waren de eerste van de hele groep in het restaurant, langzamerhand druppelde ook de rest van het gezelschap binnen om een goed ontbijt te genieten en zich voor te bereiden op een nieuwe dag vol indrukken. Om acht uur verzamelden we ons voor het vertrek van een fietstocht door de omgeving. Onder leiding van een gids gingen dertien Nederlanders en vier Belgen de omgeving van Mammalapuram verkennen. Drie daarvan verkozen de riksja en vormden daarmee een soort bezemwagen die achter het peloton aanreed.

Na eerst nog wat extra lucht in de banden te hebben gepompt en wat technische zaken als te laag zittende of te hoog zittende zadels te hebben opgelost, zelfs een afgelopen ketting, verlieten we onder leiding van de gids Mammalapuram. Dat op zich is al heel wat. Je moet links rijden, de kuilen ontwijken en de voortdurende toeterende auto’s en bussen uit de weg gaan. Eerst volgden we de hoofdweg een tijdje voordat we rechts afsloegen de binnenlanden in. Via een slingerend weggetje bereikten we een dorpje waar we van de fiets stapten en het dorp gingen verkennen.

We kregen zelfs de gelegenheid om een van de huizen van binnen te bekijken. Het woninkje waarvan het dak was gemaakt van bananenbladeren fungeert als onderkomen voor een gezin van vier. Het was maar een kleine ruimte aan de binnenkant, er stond wel een TV en wat meteen opviel was de spaarlamp aan het plafond, ook in India doet met dus aan energiebesparing.

Onderweg zagen we ook nog de plaatselijke barbier aan het werk. Gewoon aan de kant van de weg scheert hij zijn klanten die net als hem gewoon op de grond zit.  Daarna was het tijd om de plaatselijke school te bezoeken die onderwijs biedt aan de kinderen uit de verre omgeving. Sommigen vonden het maar wat spannend om op de foto te komen en ook de mogelijkheid om meteen daarna jezelf te kunnen zien op het display van de camera vonden de kinderen schitterend. Sommige deden echter ook hun best om aan  de camera te ontsnappen! We mochten ook even in  een paar leslokalen kijken. De school bestaat uit een aantal gebouwen en de kinderen lopen allemaal in een door de school beschikbaar gesteld schooluniform.

De plaatselijke Hindoe tempel werd ook bezocht. We kregen zelfs toestemming om het midden van de tempel te bezoeken, iets wat normaal gesproken alleen voor hindoes is weggelegd. De priester gaf elk van ons een tekentje op het voorhoofd. Een witte voor Shiva en een rode voor Parvati. De merktekens lopen door het zweet al snel uit en vormen dan een vreemde plek op je voorhoofd, maar dat mag de pret niet drukken, bijzonder is het wel.

Daarna weer verder door het volgende dorpje. Wat opvalt is dat de rijstvelden weinig bebouwd zijn, dat komt door de weinige regen dit jaar. Rijst heeft nu eenmaal veel water nodig en als we langs een meer fietsen is duidelijk dat dat dit jaar ontbreekt. De waterstand is erg laag. Wel komen we langs een rijstveld waar veel vrouwen bezig zijn de rijst te poten in het water. We maken vanachter een hek wat foto’s en één van de vrouwen lijkt ons uit te nodigen ook te komen werken.
De koe die aan onze kant van het hek is vastgebonden schrikt zo van onze aanwezigheid dat ze zich losrukt van het touw en verderop een soortgenoot opzoekt.

Na een korte rookpauze voor de enige twee rokers van het gezelschap gaan we op weg naar de lunch. Het is thuis bij mensen (de schoonouders van de gids) en het vormt een bijzonder ervaring. We worden met ons allen uitgenodigd in de huiskamer en mogen daar in kleermakerszit op de grond gaan zitten, iets waar sommigen best moeite mee hebben, zeker als dat lang moet worden volgehouden. Voor ons wordt een bananenblad op de grond gelegd en daarna wordt daar het eten op geserveerd. Je hoort het met je handen te eten, maar de meesten gebruiken de bij het eten geserveerde papadums om het eten op te scheppen. Het is één van de voordelen van zo’n georganiseerde reis, als je alleen op reis bent zal je zoiets niet gauw meemaken of doen.

Na deze verrukkelijke en bijzondere lunch is het weer tijd om terug te gaan naar Mammalapuram. We gaan door binnen weggetjes en worden vaak toegezwaaid door schoolkinderen of kinderen op de arm van hun moeder. Al snel bereiken we de drukte van de stad. Bussen, riksja, motorrijders, het is weer een drukte van belang! Bij het hotel laten we de fietsen weer achter en bedanken we de gids die ons heeft meegenomen op deze mooie tocht. Die gaat ook gauw weer naar huis. Op de fiets? Nee, ben je mal, gewoon op de motorfiets.

De rest van de dag besteden we om nog even de stad in te gaan, al vast een souvenir in te slaan en nog even te wandelen. Daarna volgt een verfrissende duik in het zwembad van het hotel.
Morgen verlaten we Mammalapuram en gaan naar Pondycherry dat zo’n 90 kilometer naar het zuiden ligt. Volgens onze reisleider Samir een rit van ongeveer twee tot drie uur.

By |2016-06-22T18:57:01+00:00november 2nd, 2009|India 2009|1 Comment

About the Author:

One Comment

  1. judy 12 januari 2010 at 00:58

    Finally I have a minute to read your writings, Geert! Sounds like you had a wonderful trip and true…going with a guide and a group was a great choice.

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.