Maandagmorgen om half elf stonden op het town station van Ernakulam klaar voor onze volgende treinreis. Deze zou ons naar Thalasery brengen, een kleine plaats in het noorden van Kerala.

SONY DSC                     SONY DSC                     Het rijtuig stopte ditmaal op de goede plaats en het duurde dan ook niet zo lang tot we allemaal een goede plaats hadden. Het regende ditmaal niet en het uitzicht uit de ramen was ook beter dan de vorige trein.

De trein stopte af en toe op kleinere en grotere stations. Op dat moment komen vaak ook weer nieuwe voedsel- en drankverkopers aan boord zodat je altijd verse voedingsmiddelen kunt kopen. Ook op de grotere stations wordt vaak van alles aan de trein verkocht. Ook de drukte valt telkens weer op: rennende mensen die de trein moeten halen, kruiers met koffers of goederen, de mensen die zitten te wachten op hun trein etc.

Ook onderweg is van alles te zien: rijstvelden waarop mensen aan het werk zien, de dorpen en steden waar mensen aan het werk zijn, of gewoon voor SONY DSC                     SONY DSC                     hun huis zitten of de trein nakijken.

Het landschap wisselt steeds en elke keer zie je weer nieuwe dingen. In totaal zitten we zeven uur aan boord, maar het verveelt geen moment. Vlak voor de trein Thalasery bereikt pakken we onze koffers en andere tassen en maken ons klaar zo snel mogelijk van boord te gaan. Soms blijft zo’n trein maar even staan en moet je zorgen op tijd van boord te gaan. De Indiërs in de trein zien het allemaal aan: al die vreemdelingen met tassen en koffers in hun hand.

Buiten het station wachten twee busjes op ons die ons dwars door het drukke centrum van de stad naar het hotel brengen. Morgenochtend om acht uur brengen de zelfde busjes ons naar Madikeri, een rit die vier, maar ook we acht uur kan duren. Alles hangt af van de toestand van de weg en SONY DSC                     SONY DSC                     het weer.

Na een goede nachtrust gingen we dus dinsdagmorgen weer op weg. Dit maal naar Madikeri, een van de zogenaamde ‘Hill stations’ in de Westelijke Ghats. De normale weg er naar toe blijkt afgesloten, dus nemen we een alternatieve weg. Het eerste gedeelte valt nog mee, via een normale Indiase autoweg schieten we behoorlijk snel op. Na ongeveer twee uur verandert het landschap en komen de bergen in beeld. De alternatieve weg blijkt er een die hoog de bergen in doet. Voordat het moeilijke gedeelte begint pauzeren we eerst nog even in een klein dorpje waar normaal gesproken niet zo veel toeristen komen.

SONY DSC                     SONY DSC                     SONY DSC                     Wij bekijken alles en worden ook bekeken. Ook de plaatselijke winkeltjes doen vanmorgen wat extra zaken door water, fruit en andere zaken te verkopen. Ook een kledingwinkel wordt met een bezoek vereerd. Alie en Janita passen beide een lange jurk. Het staat beiden goed, slechts één van hen koopt er echter eentje. De prijs is een lachertje, de koopster betaalt na wat onderhandelen het ‘immense’ bedrag van 130 roepies, nog net geen 2 euro!

Na de stop verandert de weg snel in een bochtig en steil klimmend weggetje. Af en toe ontbreekt ook het wegdek zodat de chauffeur moet remmen of de kuilen moet ontwijken. We komen af en toe door dichte bamboebossen. De bamboeplanten in onze tuin vallen in het niet bij deze reuzen, sommigen hebben een stamomvang van meer dan een halve meter!

SONY DSC                     SONY DSC                     We komen door kleine nederzettingen waarvan de bewoners ons verwonderd nakijken. Er lijkt geen einde aan het klimmen te komen, ik denk dat we zeker op een hoogte van achttienhonderd meter zijn voordat we weer afdalen en plotseling een grotere weg bereiken waar een bord staat: Madikeri 38 km. We zijn dan al meer dan zes uur onderweg. Madikeri ligt op een hoogte van meer dan 1500 meter, dus we gaan weer klimmen. Via haarspeldbochten bereiken we eindelijk de stad. De chauffeur moet een paar maal de weg vragen naar het hotel, maar ook dat bereiken we zonder moeite.

We maken nog een ommetje door de stad en maken nog wat foto’s. De Indiërs zijn erg nieuwsgierig van aard, een oude vrouw die me een foto ziet maken van het tempeltje komt even meekijken naar het resultaat.
SONY DSC                     SONY DSC                     Twee schooljongetjes van een jaar of negen die gearmd naar huis lopen vragen ons nieuwsgierig naar onze naam en waar we vandaan komen. Ook later komt nog een ander schooljongetje zich met die vragen melden.

Het ziet er allemaal best voortvarend uit in Madikeri. Natuurlijk heb je er bedelaars en ook van een tentenkamp midden in de stad moet je niet opkijken.

SONY DSC