Woensdag was het tijd om de bergen weer te verlaten. Om kwart over acht stonden de koffers allemaal klaar om ingeladen te worden. Omdat we geen grote bus ter beschikking hadden, maar een kleine bus en een mpv was dat een beetje problematisch.

SONY DSC                     SONY DSC                     De kleine bagageruimte van de bus en de hele kleine bagageruimte van de mpv werd helemaal volgestouwd, maar nog altijd bleven koffers en tassen over. De rest ging op het dak van de bus en van de auto. Die op de bus werden niet afgedekt, het was dus maar te hopen dat het niet ging regenen. Daar leek het niet op, ondanks de bewolking scheen ook de zon regelmatig, maar de laatste twee dagen had het al veel geregend en kon er nog altijd meer komen.

Het duurde niet lang voordat we in de bergen reden en de eerste theeplantages tegenkwamen. Hellingen vol met theestruiken, gescheiden door smalle paadjes, het is een mooi en wonderlijk gezicht. We stopten onderweg een paar minuten om vanuit een uitzichtpunt wat mooie foto’s te maken. Niet veel later gingen we op bezoek bij een theeplantage. Het was SONY DSC                       SONY DSC                     ook meteen een tuincentrum, er werden heel veel mooie planten en bloemen gekweekt die wij als kamerplanten kennen.
In de theeplantage waren enkele theepluksters aan het werk, meestal oude vrouwen die met vlugge handen de jonge blaadjes van de struiken plukken. De oogst gaat in manden die ze op hun rug dragen met een band om hun hoofd.

SONY DSC                     Als je door Kerala rijdt vallen enkele dingen meteen op: de enorme steun die de communistische partij hier nog steeds lijkt te hebben en het grote aantal (orthodox) christelijke kerken. Vooral in de steden zie je veel rode vlaggen, vaak met het hamer en sikkel symbool dat we nog zo goed kennen uit de tijd van de Sovjet Unie. De staat SONY DSC                     Kerala heeft dan ook een communistische regering. Grote en kleinere kerken zie je ook veel, terwijl moskeeën en vooral hindoetempels veel minder dominant in het landschap zijn dan in Tamil Nadu.
We zijn nog niet ver van de theeplantage af die we hebben bezocht als een grote kerk op een heuvel onze aandacht trekt. Ook hier stoppen we even om foto’s te maken. Zelfs in de kerk maken we foto’s hoewel een SONY DSC                     bord het foto’s maken verbiedt. Iedereen doet het echter en de in de kerk aanwezige priester die is verdiept in zijn bijbel heeft er ook geen bezwaar tegen.

SONY DSC                     De volgende stop is een waterval die vlak aan de weg is gelegen. Watervallen lenen zich altijd voor mooie foto’s en ook wij maken daar gretig gebruik van. Er staan ook een aantal stalletjes waar fruit en andere zaken worden verkocht. Na wat proviand te hebben ingeslagen stappen we weer in voor de volgende etappe. Om 12 uur zijn we bij het restaurant waar door Samir een lunch is besteld. Die gaat er wel in, de biriyani chicken smaakt ons goed.

Het is nog een aantal uren rijden naar onze eindbestemming van de dag, Allappuzha aan de kust van de Arabische zee. Als we de bergen uit komen zien we opeens de SONY DSC                     backwaters. Het is een stelsel van kanalen, rivieren en meren vlak achter de kust. Morgen zullen we nader kennis maken met deze wateren, we varen dan van Allappuzha naar Kollam, waarvandaan we met de bus verder reizen naar de badplaats Varkala in het zuiden waar we twee nachten zullen verblijven.
Zover is het nog niet, we checken eerst in in Hotel Prince waar we een uitstekende kamer met airco krijgen. Na ons geïnstalleerd te hebben wandelen we samen met Geert en Valentine naar de kust. Het is vrij rustig op het strand, we wandelen naar een plaats waar het wat drukker lijkt en wachten daar op de zonsondergang. Helaas zakt de zon achter SONY DSC                     een band wolken boven de horizon, maar toch levert het een paar mooie plaatjes op. Geert en Valentine zijn we inmiddels uit het oog verloren. We nemen een riksja terug naar het hotel. Voor 30 rs. brengt hij ons voor de deur van het hotel.

SONY DSC                     Als we een tijd later willen gaan eten en het restaurant binnen komen blijkt het daar akelig leeg te zijn. We gaan daarom eerst de bar maar in waar al enkele reisgenoten blijken te zitten. Al snel komen er meer en we hebben eerst een gezellig borreluurtje voordat we met ons allen gaan eten. We maken het niet te laat, morgen is het ontbijt al om half zes, om 8 uur vertrekt de boot die ons via de backwaters naar Kollam zal brengen.