Gisteren stond de lange reis naar India op het programma. Vrijdagavond waren we door Jeffrey uitgezwaaid op het station van Heerenveen. Om half negen waren we in het CitizenM hotel vlakbij Schiphol en het duurde niet lang voordat we ons bed hadden opgezocht. Vroeg? Inderdaad, maar om half vier ging de wekker al weer. Voor de veiligheid ging de tweede wekker een half uur later, maar echt nodig was dat niet. Toen hadden we al lang gedoucht en stonden we klaar voor het ontbijt. Daarna uitchecken en een korte wandeling naar de luchthaven.

Tegenwoordig kun je zelf inchecken bij automaten. Dat lijkt geweldig, maar als zo’n automaat je dan plaatsen toewijst op verschillende rijen in het vliegtuig en dat niet zelf te veranderen valt, kom je toch vanzelf weer in de rij voor de balie terecht. Gelukkig duurde het allemaal niet zo erg lang en bleef er genoeg tijd om nog even door de winkeltjes te gaan voordat we door de beveiliging moesten en de gate konden opzoeken.

Precies op tijd waren we in London waar natuurlijk het hele circus van security checks opnieuw plaatsvindt. Bijzonder was nog wel dat we het vliegtuig op de ‘ouderwetse’ manier, dus via de trap in moesten. Het terminalgebouw was nog niet klaar, dus werden we met een bus naar de trap vervoerd. De vlucht naar Chennai leek op tijd te zullen vertrekken, maar een stel witte zwanen dacht daar anders over. Die wil je niet op de startbaan hebben en dus was het wachten tot deze vogels verdreven waren. Met ruim een half uur vertraging vertrokken we. De vlucht verliep voorspoedig en om half twee in de nacht landden we op de vlieghaven van Chennai.

Als je maar twee stuks bagage hebt denk je: die zullen er wel snel zijn. Helaas moesten we lang wachten en toen we eindelijk naar buiten wilden moesten we natuurlijk eerst weer langs de douane. In het vliegtuig hadden we twee formulieren moeten invullen, het normale binnenkomstformulier en een formulier waaruit moest blijken dat we niet besmet waren met de Mexicaanse griep, ook in India iets waar streng op wordt gelet. Op het binnenkomstformulier moest ons verblijfadres in India worden ingevuld, nogal moeilijk met een rondreis als deze. De beambte ging akkoord met het invullen van ons eerste hotel.

Daarna naar buiten, waar al veel mensen van bedrijven, instituten en reisorganisaties klaar stonden om hun gasten te ontvangen. Ook Samir, onze reisleider stond er en we hadden hem al snel ontdekt. Hij had twee busjes geregeld waarmee alle zeventien gasten naar het hotel konden worden gebracht. We stelden ons aan elkaar voor, de busjes werden gevuld en we gingen op weg naar het hotel in Mammalapuram, een rit van 60 kilometer die volgens Samir overdag gemakkelijk 3 tot 4 uur kan duren. In het midden van de nacht is het gelukkig ook in Chennai heel wat rustiger en omdat de weg ook een van de beste in India blijkt te zijn legden we de afstand af in een goed uur. Het inchecken was al door onze reisleider geregeld en niet lang daarna lagen we in bed voor onze eerste nacht in India.

Tegen elven gingen we ontbijten en daarna eerst nog even de omgeving verkennen voordat we om half twaalf een bijeenkomst met alle leden van de groep hadden om nog eens kennis te maken met Samir en elkaar, en ook om  van Samir nog enkele belangrijke dingen over onze reis, excursies, verzekeringen, geld en paspoorten te horen.

Vanmiddag dan de omgeving verkennen. Mammalapuram mag dan een kleine stad zijn, er is genoeg te verkennen. Zo is de stad beroemd om zijn beeldhouwwerken en beeldhouwers. Overal zie je grote en kleine ateliers en soms zit de kunstenaar voor zijn werkplaats te werken aan een nieuw werk en natuurlijk houdt hij daarbij eventuele clientèle ook in de gaten. De stad was ook ooit een belangrijke stad voor de hindoes en dat kun je zien aan de verschillende fraaie tempels die allemaal binnen loopafstand van het hotel liggen.

We begonnen met de Sea Shore tempel, een tempel die zoals de naam al doet vermoeden vlak bij zee ligt. Bij de tempel werden we aangesproken door een gids die ons aanried een combinatiekaartje te kopen om daarmee de grootste attracties voor één prijs te kunnen bekijken. Uiteraard wilde hij ons graag voor een klein bedrag wel begeleiden. We hadden echter niet zoveel geld, we hadden niks kunnen opnemen omdat de enige geldautomaat van de stad kapot was, maar dat was voor de gids geen probleem: “we lopen later wel bij een geldautomaat langs, geen enkel probleem” zei hij lachend. Aan het einde van de dag zou dat nog tot een heel gedoe leiden.

De man die net als Boudewijn Büch steenkolenengels sprak, maar dan met een Indiaas accent, vertelde ons veel over de tempel en wat er te zien was. Daarna gingen we verder, naar de andere kant van de stad waar ook veel tempels zijn te zien. Deze zijn echter uitgehouwen in de rots, zo’n 1300 jaar geleden. Ze zijn voorzien van mooie reliëfs de Visnhu, Shiva, Arjuna etc.. voorstellen. Ook veel dierenfiguren zijn te zien, schitterend uitgebeelde olifanten, apen, slangen. Ze hebben namen als Krishna Mandapam, Varaha Cave, Kodikal Mandapam, Pidari Ratha etc.. Ook bijzonder is Krishna’s Butter Ball, een geweldige rots die elk moment van de helling lijkt te zullen rollen. Daarna op weg naar de Five Rathas, Dravidiaanse tempels uitgehouwen uit rots en gewijd aan de vijf Pandava’s die de heldenrol spelen in het Mahabharatha epos. Op de weg daar naar toe passeren we nog de vuurtorens, een moderne en een antieke die ook is voorzien van schitterend uitgebeelde figuren. Vanaf de laatste heb je een schitterend uitzicht over de omgeving.

Daarna was het weer tijd om terug te gaan naar het hotel. De gids die nog zijn geld moest hebben wist nog wel een geldautomaat. Helaas is dit dezelfde die we ook deze morgen al hebben bezocht. Hij is nog steeds kapot. Wat rondbellen van de gids leert dat er vijf kilometer verderop nog wel een geldautomaat is. We huren een riksja in en gaan daar in op weg. Onderweg krijgen we echter bericht dat deze ook dicht is. Geen probleem, iets verderop is nog wel een andere. Maar als we daar aankomen is ook deze dicht. Nog weer verder, van de hoofdweg af, over een weg die meer kuilen bevat dan alle zandpaden in Nederland bij elkaar, maar dan bereiken we eindelijk een werkende geldautomaat Iedereen is blij, de gids die zijn geld krijgt en ook de riksja chauffeur die nu ook zeker is van zijn geld. Van blijdschap trakteert hij ons onderweg nog op een kop chai bij een van de vele theehuisjes langs de weg.

Vanavond is een gemeenschappelijke maaltijd gepland op het dakterras van het hotel. Het weer is er fantastisch voor. Tenminste, zo lijkt het. Na het voorgerecht voelen we opeens wat druppels. We schuilen even onder het afdak van de keuken, maar het lijkt al weer droog te worden. Opgelucht nemen we weer plaats. Helaas is het geluk niet met ons. Het begint werkelijk te hozen waardoor we gedwongen worden de tafels dan ook maar met man en macht onder het afdak te zetten. Daar is echter niet zo veel plaats, het is passen en meten om iedereen uit de drup te krijgen. Ook hier geldt echter dat er veel makke schapen in een hok gaan. Het wordt een gezellige avond.

Morgenochtend wordt het vroeg ontbijten. Om acht uur staan de fietsen klaar voor een tocht door de omgeving. Iedereen gaat mee, het wordt een nationale fietsdag in Tamil Nadu.