Vanmorgen stonden we om een uur of acht na een goede nacht naast ons bed. Vandaag gingen we verder met onze reis naar het noorden, de volgende halte zou Dawson Creek worden, de stad die aan het begin van de Alaska Highway ligt.

DSC04337 Eerst gingen we natuurlijk voor de inwendige mens zorgen met een ontbijt bij hetzelfde restaurant als waar we een avond eerder hadden gegeten. We staken de weg over, er stonden geen auto’s voor het restaurant, het was er dus nog rustig. Even later bleek waarom: het restaurant was gesloten ondanks het bordje met de tekst ‘open’ dat voor het raam hing. Omdat de uitbaters van het restaurant in de mall nog steeds ‘gone fishing’ waren besloten we dan maar onderweg te eten.

DSC04343 Eerst wilden we de omgeving van Mackenzie nog wat verkennen. We reden het dorp uit en reden enkele kilometers over een slingerende weg. Na een tijdje besloten we te keren. Toen zagen we ze aan de rechterkant van de weg in de berm. Een moeder moose en haar kalf. De moeder bleef staan en keek onderzoekend naar de auto die stilstond, haar kalf verschool zich achter haar. Na een tijdje besloot ze dat er geen gevaar was ondanks het feit dat ik inmiddels met een fotocamera naast de auto stond. Ze bleef langzaam in onze richting komen, haar kalf stuurde ze wel wat verder de berm in. Dichter en dichterbij kwam ze, toen passeerde ze ons op drie meter afstand. Na een tijdje bleef ze weer staan en bekeek ons aandachtig. Er was geen gevaar, ze riep haar kalf terug en langzaam liepen ze weer verder, ons in diepe bewondering achterlatend.

We reden terug naar Mackenzie, er zouden nu toch wel restaurants open zijn? Helaas bleek dat niet zo te zijn, alles was dicht. Eén restaurant leek open, maar toen we binnen kwamen zat er niemand aan de vele tafels en ook van de bediening was niets te zien. We gingen toch maar onderweg wat eten!

DSC04350 We reden terug naar hwy. 97 waar we de afslag naar Dawson Creek zouden komen. Daar bij een benzinepomp was een restaurant, het was geopend volgens het bord voor het raam en er zaten ook mensen te eten. Toen we binnenkwamen bleek toch ook dit restaurant gesloten te zijn, volgens de uitbater die daar lekker zat te ontbijten! Misschien hadden we toch de moose moeten schieten om een ontbijt te hebben?

DSC04370 We reden verder. Het ontbijt schoot er vanmorgen bij in. De eerste plaats lag op 150 kilometer afstand. Het werd een mooie rit over een vaak bochtige weg die door de bergen slingerde en af en toe mooie vergezichten bood. Het eerste plaatsje, Chetwynd, bleek een mooi dorpje. Het stond vol met houten beelden die waren gemaakt door kunstenaars op het jaarlijkse ‘chainsaw carving’ festival. Ook opvallend waren de vele mooi gekleurde bloemen die in het hele dorp in bakken stonden, maar ook in de volle grond.
DSC04377 Na een hamburger en een ‘glaasje’ cola bij A&W gingen we verder, naar onze eindplaats van vandaag, Dawson Creek. Onderweg bleek ook BC zijn eigen versie van de tafelberg te hebben.

In 1942 waren de Amerikanen na het Japanse bombardement van Pearl Harbour bij de tweede wereldoorlog betrokken. Men wilde vanuit de states een veilige oorlogsroute naar Alaska hebben. DSC04391 De Japanners werkten namelijk aan een invasie van de Amerikaanse staat en de VS wilde dat uiteraard koste wat kost voorkomen. Omdat de weg voor een groot gedeelte over Canadees grondgebied zou lopen, moest men wel de medewerking van de Canadese overheid hebben. Die werd snel verkregen waardoor 10.000 militairen en 6000 burgers al snel konden werken aan de aanleg van de weg tussen Dawson Creek in BC en Delta Junction in Alaska. De 2237 kilometer lange weg werd in negen maanden aangelegd, gezien de omstandigheden (soms was het –60 C) een prestatie van formaat. Het was niet meteen de hwy. die we nu kennen. Sommige gedeelten waren nogal gevaarlijk. Zo was er een heuvel met de alleszeggende naam ‘Suicide hill’. Later werd de weg verbeterd en werden gevaarlijke plaatsen verbeterd.

DSC04392 Dawson Creek is nu een welvarende stad met een centrum dat op sommige plaatsen nog steeds herinnert aan de tijd van de aanleg van de weg. Ook bij het bezoekerscentrum is een herdenkingsmonument.
We maakten een lange wandeling vanuit het hotel naar het bezoekerscentrum en toen door de stad. Ook na het eten verkenden we lopend een gedeelte van de stad. Achter het hotel ligt een woonwijk waar soms heel grote fraaie huizen staan naast slecht onderhouden kleine huisjes.