Zondag was de laatste dag dat we in Madurai verbleven. In de ochtend gingen we op excursie naar de tempel van Tiruparankundram. Het is een klein dorpje op enkele kilometers van Madurai.

SONY DSC                     De tempel is deels uit een rots uitgehouwen en beheerst het zicht op het dorpje. De zondag blijkt een populaire trouwdag in India. We ontmoetten verschillende fraai uitgedoste bruiden en bruidegoms die met hun familie op weg zijn naar de tempel om daar te worden getrouwd door de priester. Uit veel restaurants en cafe’s klinkt ook de muziek die de bruiloftsgasten bezig moet houden. Kinderen leggen op straat het vuurwerk klaar dat afgestoken wordt als het bruidspaar terugkomt van de plechtigheid.

SONY DSC                     SONY DSC                     Voor de tempel is het een drukte van belang. De mensen verdringen elkaar voor de plek waar je je schoenen kunt inleveren, hindoe tempels mag je alleen blootsvoets betreden. Als we eindelijk onze schoenen kwijt zijn, de dame wil eerst een nummertje meegeven dat bij andere schoenen hoort, maar daar trappen we natuurlijk niet, gaan we de tempel binnen. We hebben ook een gids en dat is ook wel nodig bij alle dingen die je krijgt te zien. Hij leidt ons eerst rond in het voorportaal van de tempel en vertelt wat bij de beelden die daar staan. Daarna neemt hij ons mee naar de priesterschool. In deze school krijgen jonge jongens onderricht in o.a. sanskriet, de oude en heilige taal van de Hindoes.

SONY DSC                     Een oudere jongen draagt de teksten voor die dan door de rest weer worden herhaald. Op enige afstand van elkaar zitten in een apart gebouw twee aparte groepen hun teksten te oefenen. Het is een kakafonie van jewelste. Uiteraard heb ik ook wel een beetje het gevoel dat we de jongens storen, sommigen kijken nieuwsgierig naar ons en lijken niet meer helemaal met het hoofd bij de les.

SONY DSC                     Dan leidt de gids ons weer naar binnen en dan komt het bijzondere. Voor nog eens tien roepies extra mogen we net als de Hindoes een kijkje nemen in het binnenste van de tempel. In de meeste tempels is het voor niet-Hindoes beslist niet toegaan, maar hier mag het dus wel! Het nemen van foto’s is echter beslist niet toegestaan. De gids vertelt ons van alles over de in de tempel aanwezige goden. Ook de zon en planeten worden hier vereerd. We zijn ook nog getuige van een ritueel dat onder massale aandacht wordt uitgevoerd door enkele priesters en priesterstudenten. Er wordt veel wierook bij gebruikt en de gebaren van de priesters die ons natuurlijk niets zeggen zijn wel indrukwekkend.

SONY DSC                     In de middag brengen we nogmaals een bezoek aan de kleermakersmarkt waar we nog een broek, blouse en drie shirts laten maken. Iets minder dan twee uur kost het de heren kleermakers om dat allemaal te vervaardigen. De prijs worden we het snel over eens. Misschien te snel?

SONY DSC                     Maandagmorgen komt de bus weer voorrijden  om ons naar Kumily te brengen, een klein dorpje net over de grens in Kerala. Al gauw verlaten we Madurai en rijden langs rijstvelden, bananenplantages en door kleine dorpjes die worden afgewisseld door grote steden. Even lijkt het een vervelend tochtje te worden als een van de leden van ons reisgezelschap zo maar flauwvalt. De bus stopt, maar gelukkig lijkt alles mee te vallen. In een klein dorpje stoppen we even waar een brug over een mooie stroomversnelling SONY DSC                     loopt. Ook hier zie je mensen die zich wassen in de rivier en die hun was doen. De kleine kinderen dringen weer om de bus heen en vragen om pennen of chocolade.

Als we bij de grensovergang van Tamil Nadu en Kerala komen moet onze zieke chauffeur (de man heeft koorts en ligt bij pauzes uit te rusten met het hoofd op het stuur) wat formaliteiten afhandelen. We SONY DSC                     rijden de grens over en komen meteen op een steile bergweg terwijl het al harder begint te regenen. De bochtige steile weg vraagt het uiterste van de stuurmanskunst. Plotseling moeten we remmen omdat het verkeer tot stilstand komt. Het blijkt dat door de vele regen een boom over de weg is gevallen waardoor het verkeer totaal gestremd is. Mensen die reisden met lijn bussen vervolgen in de stromende regen hun weg te voet. Gelukkig duurt de stremming niet al te lang en komen we binnen niet te lange tijd aan bij ons volgende slaapadres in Kumily. Het is het bed-and-SONY DSC                     breakfest El Paradiso. Het blijkt een prima adres. We worden verwelkomd met thee en de kamers blijken schoon en goed onderhouden. Onze kamer is in een apart huis en heeft de beschikking over een groot balkon. Hier houden we het wel een aantal dagen uit.

De voor vanmiddag geplande excursie naar een specerijen plantage gaat wegens het slechte weer niet door. SONY DSC                     Morgenochtend halen we die in en morgenmiddag maken we een jeepsafari. Dan hopen we uiteraard wilde olifanten te zien en wie weet een tijger?