“IK wil wel een paar dagen weg” zeg ik zondagavond plotseling. “Waarheen dan” zegt Janita. “Schiermonnikoog, eilandgevoel opdoen” zeg ik.

En dus pak ik maandagmorgen de telefoon en bel een verhuurder van een appartementje op het eiland. “Wanneer wilt u er in?” zegt de mevrouw aan de andere kant van de lijn. “Vandaag” zeg ik “tot vrijdag”. Even is het stil aan de andere kant, maar dan zegt ze: “dat moet wel lukken, het moet nog wat worden schoongemaakt, maar ik zal wel even bellen. Kunt u dan meteen het bedrag overmaken. Ik mail de kosten en ons rekeningnummer wel even”. Ik beloof het meteen over te maken als ik de mail ontvang.

Even kijken wanneer de veerboot gaat en snel een ticket kopen via internet. Voor slechts € 12,60 koop je een retourtje. Om 12:30 uur is er een afvaart en dus zitten we om elf uur in de auto. We, behalve Janita gaat ook Jeffrey mee, voor Janita wel zo leuk om weer iemand in de auto te hebben bij de terugreis.

De boot ligt al klaar en ik ga meteen aan boord. Vanaf het autodek zwaai ik nog even naar de wegbrengers en dan ga ik binnen zitten. Het eiland ligt dicht bij de kust, je ziet het gemakkelijk liggen, maar de vaart duurt ongeveer drie kwartier. Om half een vertrekken we en om kwart over een meren we aan bij de veerterminal waar de bussen al klaar staan. Ik moet naar het einde van de Badweg en voor € 3,50 heb je een kaartje voor de tien minuten durende rit naar de andere kant van het eiland. Ook dit is een retourtje, dus goed bewaren tot vrijdag!

Een paar jaar geleden zijn Janita en ik hier ook geweest, ik zit in hetzelfde appartementje als toen en weet dus de weg. De deur is open zoals afgesproken en ik zet mijn bagage in de slaapkamer en bel nog even met het thuisfront. Die zijn al weer een tijdje thuis en na even gesproken te hebben maak ik mijn eerste wandeling naar het dorp. Er moeten nu eenmaal wat levensbehoeften komen: brood, melk, boter, koekjes bij de koffie, broodbeleg etc.

Natuurlijk is het weer meer dan ik dacht: ik heb geen goede tas, dus prop ik alles in een plastic SPAR tas en de hele weg terug loop ik met de hand onder de tas om er maar zeker van te zijn dat de hele voorraad niet ergens onderweg op straat komt te liggen.

Het is inmiddels drie uur geweest en opnieuw laat ik het appartementje achter me om een wandeling te gaan maken. Ik zit vlak bij het strand en binnen vijf minuten loop ik dan ook op het brede strand. Ik ga zo dicht mogelijk langs de zee loop in oostelijke richting langs de zee. Er zijn niet zoveel mensen, het is heerlijk rustig en ik loop zo’n vier kilometer langs de zee. Bij een strandpaviljoen verlaat ik het strand weer. Schiermonnikoog kent veel fiets- en wandelpaden en langzaam loop ik weer in de richting van de vuurtoren die dicht bij mijn appartement staat. Onderweg kun je nog wel zien dat ook het eiland vorige week in de ban van de winter was. Hier en daar liggen nog sneeuwresten en een gedeelte van het pad dat de hele dag in de schaduw ligt is nog bedekt door ijs.

Het begint al te schemeren als ik weer bij mijn appartement aankom. Ik heb bijna acht kilometer gelopen. Eerst een pot thee en dan straks eten.