Vanochtend komt de zon maar niet op. Hij verschuilt zich achter de wolken en weigert daar voorlopig achter vandaan te komen. Ik trek me er niks van aan, ik heb een goed ontbijt achter de kiezen en vertrek ongeveer om negen uur voor de volgende wandeling op Schiermonnikoog. Ik ben van plan om de westelijke kant van het eiland te ronden zodat ik eerst langs de Noordzee loop en dan uiteindelijk uitkom bij de Waddenzee aan de andere kant van het eiland.

Het is net laag water geweest en de zee is dan ook ver weg. Ik loop eerst een stuk over het strand en volg daarna een paadje dat me dichter bij de duinen brengt. Schiermonnikoog is een eiland en aan de Noordzee kant zijn het de duinen die het eiland veiligheid bieden. Er zijn veel vogels te zien in het gebied die af en toe opvliegen als ze vinden dat je te dichtbij komt.

Na een paar kilometer lopen verandert de zee. Was er eerst alleen maar water zover het oog reikt, nu plotseling zie ik land. Het is de vaste wal. Ook de veerboot laat zich zien, hij nadert het eiland en is op weg naar de veerterminal. Ik loop nu midden in de duinen die opeens wijken en plaats maken voor grasland dat aan de zeekant van de Waddendijk ligt.  Op de dijk neem ik even rust, drink en eet wat terwijl ik uitzie over het dorp Schiermonnikoog.

Ik besluit om via het fiets- en wandelpad langs de Westerplas terug te lopen naar het dorp. Eigenlijk volg ik dezelfde route die ik eerder nam, alleen nu aan de andere kant van de duinen. Aan de Westerplas is een vogelkijkhut gebouwd en ik neem er even een kijkje. Als ik op het vlonderpad naar de hut loop zie ik een fazant die snel maakt dat hij van het pad afkomt. Er is niemand in de vogelkijkhut en ook vogels zijn er niet in grote getale. Ver weg zie ik wat eenden zwemmen, maar daar blijft het bij.

Ik vervolg mijn weg over het pad dat door de duinen loopt tot ik af kan slaan in de richting van het dorp. Het is rustig op de weg, van de drukte van het zomerseizoen is nog niets te merken. Tegen twaalven ben ik weer in mijn appartement. Ik heb bijna acht kilometer gewandeld, eerst tijd voor wat eten en rust. Vanmiddag weer een wandeling door de duinen naar een overblijfsel van de tweede wereldoorlog.

Om twee uur vertrek ik weer. Inmiddels is de zon net als gisteren weer uitbundig gaan schijnen. Ik loop eerst het strand op en loop langs de duinenrij naar de eerstvolgende opgang waar ik verder loop over het fietspad door de duinen. Het is een paar kilometer lopen naar de bunker Wasserman. De bunker is in de tweede wereldoorlog gebouwd door de Duitsers. Daarvoor groeven ze een heel duin af, bouwden daarna de bunker en brachten daarna het duin weer opnieuw aan zodat de bunker in het duin zit en niet erop. Het duin had nooit het gewicht van de bunker kunnen dragen.

De weg gaat langs verschillende paden, waaronder het Berkenpad en het Kronkelpad. De naam van het Berkenpad is duidelijk, er staan inderdaad heel wat berken langs het pad. Dat belooft nog wat voor het Kronkelpad!De Sinterklaas storm heeft blijkbaar op Schiermonnikoog ook nogal huisgehouden. Overal zie je in het bos bomen die het slachtoffer
zijn geworden en vaak al in stukken zijn gezaagd. Het Kronkelpad wordt zelfs helemaal versperd door een grote boom die met kluit en al is omgewaaid. Men heeft een pad om de gevallen boom heen gemaakt.

Eindelijk kom ik bij de bunker. Ik zie hem al van ver staan. Ik klim naar boven en maak vanaf het dak van de bunker een paar foto’s van de omgeving. Vanaf dit hoge punt kun je bijna het hele eiland overzien, zeker met dit heldere en zonnige weer.

Ik verlaat de bunker en loop over de Prins Bernhardweg in de richting van het dorp. Het is een wandeling van ongeveer twee kilometer voordat ik de bebouwde kom bereik. Daarna nog de hele Badweg af en dan ben ik weer thuis na een wandeling van zeveneneenhalve kilometer. Straks maar eens een goed restaurant zoeken voor het avondeten!