Ditjes en datjes uit de Bulkley Valley

/, Vakantie/Ditjes en datjes uit de Bulkley Valley

Ditjes en datjes uit de Bulkley Valley

Het mooie weer van de eerste twee weken van onze vakantie heeft in het weekeinde plaats gemaakt voor een slechter weertype. Zaterdag en zondag waren al behoorlijker minder, maar in de dagen daarna werd het pas echt slecht.

Het weekeinde stond weer in het teken van de jaarlijkse Fall Fair die elk jaar in het laatste weekeinde van augustus wordt gehouden.
Vrijdag en zaterdag brachten we ook een bezoek aan deze fair die uiteraard een agrarische oorsprong heeft. In de op het terrein aanwezige stallen wordt dan ook veel vee tentoongesteld: koeien, paarden, geiten, schapen, varkens. Er worden ook veekeuringen gehouden en de door de 4H jeugd grootgebrachte varkens, lammeren, schapen en runderen etc. worden bij opbod verkocht.

Een grote trekpleister van de fair is de rodeo die door de liefhebbers met veel enthousiasme vanaf de tribunes worden gevolgd. Cowboys die proberen te blijven zitten op woest te keer gaande paarden en stieren, kalveren die vanaf het paard met de lasso moeten worden gevangen of vanuit het zadel naar de grond moeten worden geworsteld, het door teams proberen te melken van wilde koeien, de snelste tijd proberen te zetten bij het ‘barrelracing’, het is er allemaal.

Onderdeel van de fair is ook het ‘carnival’ of in goed Nederlands de kermis. Hoewel de machines soms anders zijn dan in Nederland zie je hier hetzelfde publiek als in Nederland. Overdag veel ouders met kleine kinderen, ’s-avonds de opgeschoten jeugd.

Op de fair zijn ook veel oude tractoren opgesteld, de meesten zijn verzameld en gerestaureerd door John Boonstra. Ze maken ook een rondgang langs het terrein zodat iedereen ze ook werkend kan bewonderen. Geert en Cor besturen er elk ook een.

Later in de week bezoeken we nog het graf van oom Piet en tante Janna. Terwijl we op de begraafplaats staan zien we opeens een coyote die op zijn gemak langs de graven wandelt. Het beest blijft af en toe staan en neemt ons aandachtig op.

Ik ben ook verwoed verzamelaar van baseballcaps. Een bezoekje aan een garage sale betekent een unieke gelegenheid de verzameling uit te breiden. Ik koop er 20 voor maar 14 dollar, nog geen 70 cent per pet, in euro’s is dat nog geen 50 cent!
Op de foto zijn ze allemaal te zien, de voorste pet is een nieuwe, gekocht in de uitverkoop.

Natuurlijk zijn we ook bezig met de voorbereiding op de fietstocht op de oude spoorwegbeddingen in de Okanagan, het zuidelijk deel van BC. We starten daar woensdag mee in Castlegar, maar vertrekken vrijdagmiddag al. We gaan eerst naar Prince George waar we twee nachten bij Cory en Ashley zullen blijven. Zondag gaan we naar Vernon waar Jesse en Desiree wonen en gaan dan door naar Grandforks waar we twee nachten blijven om zoals gezegd woensdag met de een week durende fietstocht te beginnen.
We moeten alle bagage meenemen op de fiets. De fietstassen bieden geen ruimte voor al onze bagage, het meeste zal achter moeten blijven en we nemen dus alleen het noodzakelijkste mee.

Donderdagmorgen ging ik de fiets nog even testen. Ik was van plan over Woodmere road te fietsen, een weg die hoog door de heuvels achter Round Lake loopt. Ik fietste eerst Round Lake road af en sloeg toen linksaf naar Woodmere Road. Aan het begin van die weg ligt een steile klim die onderbroken wordt door een iets vlakker stukje.
Toen ik dat had bereikt zag ik opeens een zwarte beer uit de struiken de weg oplopen. Het beest was nog ruim 100 meter verder en liep eventjes heuvelopwaarts voordat hij aan de andere kant van de weg de struiken weer indook. Ik kon nog net op tijd een foto maken en liet de beer door naar hem (of haar) te schreeuwen weten dat ik er was. Meestal blijven ze dan wel uit de buurt.
Ik besloot een paar minuten te wachten voordat ik verder fietste zodat ik zeker zou weten dat de beer verder het bos in was gelopen.
Net toen ik weer verder wilde fietsen kwam het beest echter weer uit de struiken en liep ditmaal in mijn richting. Ik dacht dat hij me zag want even later verdween hij weer in de struiken en opnieuw besloot ik een paar minuten te wachten.
Opnieuw fietste ik verder, maar opnieuw verraste de beer me door weer op de weg te komen. Hij leek weer in mijn richting te komen en verdween even later opnieuw in het struikgewas.
Waren er misschien jongen in de buurt en wou ze er zeker van zijn dat het allemaal veilig was. Of had ze daar misschien een verse buit die beschermd moest worden?
Ik besloot het risico maar niet te nemen. Ik fietste terug en nam de afslag naar de highway. Ik fietste tot de volgende afslag en fietste weer terug naar de boerderij.

De koffers en fietstassen zijn gepakt. Vandaag verlaten we Round Lake dus en volgende week beginnen we aan de fietstocht over de Kettle Valley Railway. We fietsen in totaal 379 kilometer door de wildernis waar we zeven dagen over zullen doen. De eerste etappe is meteen de langste: 82 kilometer.

By |2016-09-02T22:58:55+00:00september 2nd, 2016|Canada 2016, Vakantie|4 Comments

About the Author:

4 Comments

  1. frans wielenga 12 september 2016 at 22:29

    hoi geert en janita hoop dat je nu weer wat beter voelt.Groeten van ons frans en tineke

  2. Titia Krom op Facebook 5 september 2016 at 13:25

    Mooie verhalen weer, Geert! Prachtig om te volgen. En voorzichtig hoor!!

  3. Klaziena Dijkstra-vd Veen op Facebook 4 september 2016 at 07:21

    Juiste beslissing genomen. Je wint het niet van een beer

  4. Rigt 3 september 2016 at 18:03

    Wow, spannend hoor die zwarte beer.
    Gr. Rigt

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.