About the Author: GvdM

 

Donderdagmorgen brachten we nog een bezoek aan het klooster van Taersi, op ongeveer drie kwartier rijden van Xining. We krijgen met ons paspoort de helft korting op de toegangsprijs. Het is een groot complex waarbij je in veel tempels je toegangskaartje steeds weer moet scannen. In de tempels mag je beslist niet fotograferen en als je het wel doet is er altijd wel een monnik die je hard schreeuwend tot de orde roept.

In één van de tempels groeit een heilige boom. Op de bladeren van deze boom zou Boeddha zijn te zien.Het is streng verboden bladeren van de boom te plukken, maar onder de boom zie ik een klein blaadje liggen. Het zou geluk brengen, dus ik pak het op. Even later wordt mijn geluk nog groter. Vlak voor me valt een groter blad van de boom en blijft liggen op een paaltje, vlak voor me. Ik pak het snel, wat een geluk!

We bezoeken nog wat tempels. Ook hier zie je regelmatig mensen rond de tempel lopen, rondje na rondje. Het  zou goed zijn voor hun karma.

We verlaten de tempel en zwerven wat rond door het stadje. Boven op de tempels zie je altijd grote vergulde beelden. Hier in Taersi worden er veel gemaakt. Ze worden  gemaakt van koper en in een straat zie je veel koperslagers aan het werk. Er wordt gehamerd, er wordt getik, er wordt gesoldeerd. Horen en zien vergaat je soms, zo druk zijn de koperslagers bezig.

Er worden grote beelden gemaakt die bovenop de tempels worden geplaatst, maar ook kleine Boeddha- en andere beelden. Af en toe zie je ware kunstwerkjes.

Dan is het tijd om naar het station te gaan. Vanmiddag om 15:00 uur vertrekt onze trein naar Lhasa in Tibet.Onze chauffeur zet ons af op een parkeerterrein en we moeten het laatste stuk lopen met onze bagage. Ook hier moeten we ons paspoorten treinkaartje laten zien. Bovendien moeten we op volgorde gaan staan zodat de dienstdoende beambte ons kaartje goed kan controleren.Uiteraard wordt onze bagage ook weer gescand. Ook opvallend is het aantal militairen dat hier gewapend rondloopt. Er wordt blijkbaar niets aan het toeval overgelaten.

Kruiers bieden aan onze bagage naar het perron te brengen, dan hoeven we niet zelf onze koffers de trap naar het perron op te dragen. Als we bij de trein komen mogen we nog niet instappen. Het blijkt dat we ook hier weer op de juiste volgorde moeten instappen.

We zitten met ons zessen in één coupe. Leo, Ruud en Nina slapen bij ons net als een jonge Chinees dieredelijk Engels praat. Ook voor hem is het de eerste keer dat hij naar Lhasa reist. Er is weinig bagageruimte in de coupe dus het duurt wel even tot alles op zijn plek staat.

De trein vertrekt mooi op tijd en nae en tijdje zien we de heuvels en graslanden om Xining. Steeds weer verandert het landschap en natuurlijk maken we foto’s. De ramen in de trein kunnen niet open en ook de deuren staan niet open zodat je foto’s moet maken door het glas waarbij je wel eens last hebt van weerspiegelingen.

Om een uur of negen maken we ons klaar voor de nacht. De lichten in de coupés worden om een uur of tien gedoofd. We liggen er ruim voor die tijd in, ik lig helemaal bovenin net als Nina terwijl Janita en onze Chinese gast de middelste bedden innemen. Ruud en Leo liggen onderin. Het is een behoorlijke toer om in het smalle bedje bovenin te komen waar ook de hoofdruimte erg beperkt is.

Het wordt een onrustige nacht. Ik slaap door tot middernacht, maar dan wordt ik wakker en kan moeilijk weer in slaap komen. Je kunt merken dat de trein hoger komt en dat de lucht ijler wordt. Om een uur of drie val ik eindelijk weer in slaap om tegen zevenen weer wakker te worden van het geroezemoes van de mensen die al wakker zijn en al weer met hun camera het landschap buiten fotograferen. Ik besluit zelf om ook maar te kijken hoe mooi het buiten is. De trein is inmiddels aangekomen op een hoogte van meer dan 4500 meter en de Tibetaanse hoogvlakte glijdt aan ons voorbij. Soms zie je sneeuw, soms weer een herder, soms weer kuddes yaks en dan weer zie je op de weg naast het spoor een colonne vrachtwagens. Dan zie je weer hoge bergen bedekt met sneeuw, dan weer heuvels. Opvallend is het gedrag van sommige mensen als de trein passeert: ze springen in de houding en salueren. Het blijken beambten te zijn waarvan wordt verwacht dat ze dat doen.

Als iedereen wakker is eten we wat en spenderen de rest van de dag met naar buiten kijken. Het duurt tot drie uur en dan rijdt de trein het hypermoderne station van Lhasa binnen. Als we het station verlaten zien we veel gewapende soldaten,sommigen dragen zelfs apparaten die op vangstokken en speren lijken.Allemaal om ongewenste protesten van Tibetanen in de kiem te smoren?Het is in ieder geval geen prettige ontvangst.

Dat wordt anders in de bus. In Tibet krijgen we een lokale gids. Dat is verplicht, zonder gids mag je hier geen klooster, paleis of museum in. We krijgen als welkom door hem elk een witte zijden sjaal omgehangen.

Het hotel is op loopafstand van de Potala, ooit het winterpaleis van de verdreven Dalai Lama. Na het eten lopen we daar nog even naartoe. Vanaf het plein hebben we mooi zicht op het imponerende gebouw van 13 verdiepingen hoog dat elke avond wordt verlicht door schijnwerpers.

By Published On: 23 mei 20141 Reactie

Tibet

28 oktober 2020, 12:58
Sunny
Sunny
10°C
real feel: 16°C
current pressure: 1020 mb
humidity: 16%
wind speed: 1 m/s WSW
wind gusts: 1 m/s
UV-Index: 5
sunrise: 08:06
sunset: 19:12
Forecast 29 oktober 2020
day
Partly sunny
Partly sunny
17°C
wind speed: 1 m/s SSW
wind gusts: 2 m/s
max. UV-Index: 5
night
Partly cloudy
Partly cloudy
3°C
wind speed: 0 m/s SSW
wind gusts: 1 m/s
max. UV-Index: 5
 

One Comment

  1. Janice 26 mei 2014 at 11:49 - Reply

    Wat een indrukken!

Leave A Comment