About the Author: GvdM

 

Vandaag gaan we naar Xining, een reisdie per bus de hele dag zal duren. We verlaten Xiahe om 8 uur in de ochtend en worden uitgezwaaid door de eigenaars van het hotel waar we twee nachten hebben geslapen.

We gaan eerst op bezoek in Gan Jia Bajiao, een oud stadje van 2000 jaar oud dat is omgeven door een grote muur die is gemaakt van aangestampte leem. De afstand is slechts dertig kilometer, maar we zullen er ruim tweeënhalf uur overdoen. De weg is erg slecht waardoor de bus met een slakkengangetje kan rijden. Ondertussen stoppen we nog even bij een nomaden kamp, de tenten van de herders staan op een heuvel en de schapen grazen in de buurt.

Pas als we afslaan rijden we op een goed begaanbare, maar smalle weg. Na zo’n kwartier rijden zien we de grote aarden wallen waardoor het dorpje is omgeven. Via de hoofdpoort rijden we binnen en rijden door tot aan de poort aan de andere kant van het dorpje. Hier stappen we uit en kan de bus keren, want die poort is voor de bus te klein.

Aan de buitenkant van de muur is een toegang met ruwe traptreden waardoor je op de muur kunt komen en foto’s kunt maken van het dorpje en de wijde omgeving. Daarna lopen we door de straatjes van het dorpje waar het normale leven zijn gang gaat. Een oude vrouw haalt gedroogde koemest voor haar kachel uit de opslag in haar tuin terwijl haar man toekijkt en elke keer meehelpt de last op haar rug te tillen.

In het tempeltje van het dorp zit een aantal oude vrouwen met touwen de gebedsrollen aan te drijven terwijl ze ondertussen gebeden uitspreken. Er wordt ook een nieuw tempeltje gebouwd waar blijkbaar de schilderingen net zijn aangebracht. Een vrouw doet de was in het kreekje dat langs de weg loopt.

Na drie kwartier verlaten we het dorpje weer en vervolgen we onze weg naar Xining. Onderweg stoppen we bijeen plaats waar veel Tibetaanse gebedsvlaggen hangen.
De Tibetaanse gebedsvlaggen bestonden al duizenden jaren in Tibet, lang voordat het Boeddhisme daar tot ontwikkeling kwam. De vijf kleuren symboliseerden de vijf elementenaarde, water, vuur, lucht en ruimte, die in balans gebracht moesten worden. Op de vlaggen werd een paard geschilderd dat samen met de wind, het symbool was van vitale energie en voorspoed van de mens.Met veren van de adelaar of witte gier, die tomeloze energie symboliseerde, werden deze vlaggen op hoge plaatsen, zoals daken of bergpassen gehangen, waar de wind de wensen hemelwaarts voerde. De tekst op de vlaggen luidde:” Moge het paard van voorspoed hard draven en de levenskracht, macht, voorspoed, weelde en gezondheid bevorderen”. De vlaggen kregen de naam Lung-ta of windpaard die tot op de dag van vandaag gebruikt word voor de benaming van de vlaggen.Natuurlijk

vervaagt de kleur van de vlaggen door weer en wind, maar voor de Tibetanen is het vervagen een teken dat de gebeden langzaam naar de goden opstijgen.
Het is in elk geval een mooi gezicht al die kleuren vlaggen in de wind te zien wapperen.

Boeddha, goden etc. vormen een belangrijk gegeven voor de mensen die hier wonen. We stoppen weer opeen plaats waar aan andere kant van de rivier op de rotsen een kleurrijke afbeelding van Boeddha is gemaakt met daarbij andere kleurrijke figuren. Via een trap kom je bij een bruggetje dat je kunt oversteken waarna een andere trap je naar een kleine stoepa brengt die hoger op de helling is gebouwd. Janita en Maudy slagen er in ook die trap te bedwingen.

De wegen hier zijn niet zonder risico.Dat ondervinden we even later als we moeten stoppen voor een file onderweg. De politieman die het verkeer in goede banen tracht te leiden vertelt dat er een vrachtauto is gekanteld en dat het nog wel 45 minuten kan duren voordat we weer verder kunnen reizen. We stappen uit de bus en lopen naar de plaats van het ongeval. De vrachtauto ligt op zijn kant en twee grote kranen zijn bezig hem weer op zijn wielen te zetten. Dat lukt vrij snel. De vrachtauto vervoerde onder meer een soort papieren gebedsbriefjes waarmee de helling ligt bezaaid.

Om een uur of zes rijden we Xining binnen, een stad van ongeveer vier miljoen inwoners. Het hotel ligt in het centrum van de stad dat voor 19:00 uur niet bereikbaar is voor bussen. Toch staan we voor zeven uur in de lobby van het hotel.

We checken in en gaan daarna gezamenlijk eten. Het restaurant heeft alleen een Chineestalige menukaart en dus bestelt Paula maar een paar gerechten met een mondjevol Chinees en wat handgebaren. Het bier is warm en gaat daarom eerst terug naar de koeling. Het eten is prima, maar in de schotel met kip vinden we ook de kop van de kip. Die wordt in China gewoon meegekookt net als de poten!

Als we terug komen in onze kamer schrikken we wel even. Als we de deur opendoen zien we iemand in het licht van buiten op de vensterbank staan. Het blijkt een lasser die buiten aan het werk is.Met een grote kraan worden hij en zijn collegae op de vensterbank getakeld. De heren maken een herrie vanjewelste. Ik bel de frontdesk, maar die verstaat geen Engels. Ze sturen wel twee dames om te kijken, maar ook die spreken en verstaan geen woord. Paula neemt contact op met de frontdesk en volgens haar stoppen de werkzaamheden om 10:30 uur. Het kan natuurlijk ook wel middernacht worden, in China is dat nooit zeker!

By Published On: 21 mei 20140 Reacties

Tibet

20 oktober 2020, 18:08
Cloudy
Cloudy
19°C
real feel: 19°C
current pressure: 1020 mb
humidity: 14%
wind speed: 2 m/s SW
wind gusts: 3 m/s
UV-Index: 1
sunrise: 09:01
sunset: 20:20
Forecast 21 oktober 2020
day
Mostly sunny
Mostly sunny
19°C
wind speed: 1 m/s SSW
wind gusts: 2 m/s
max. UV-Index: 6
night
Clear
Clear
4°C
wind speed: 1 m/s SSW
wind gusts: 2 m/s
max. UV-Index: 6
 

Leave A Comment