About the Author: GvdM

 

Dinsdagochtend stonden we vroeg op. Hetdoel van vandaag was o.a. de Grote Muur en voor die attractie is veelbelangstelling en bovendien wordt het warm later op de dag. Westonden dus om half zes op en zaten al om half zeven in de bus.Daardoor moesten we het ontbijt overslaan, maar Paula zorgde er voordat er voor iedereen broodjes etc. aan boord van de bus kwam.

We hadden nog altijd te maken met denasleep van de gebeurtenissen van een dag eerder. We zaten nog zonderbetaalkaart, maar gelukkig hadden we nog wat contant geld dat we ineen automaat in de hotellobby konden wisselen voor Chinees geld.

De reis naar de muur zou ongeveeranderhalf tot twee uur in beslag nemen. Het duurde ruim een uurvoordat we eindelijk de bebouwing van Peking achter ons lieten. Debergen kwamen in zicht en na ongeveer twee uur rijden stopten we opde parkeerplaats van één van de toegangsplaatsen van de Muur.

Voordat je bij de muur bent moet jeeerst nog een flink eind omhoog. Daarvoor zijn drie manieren: je kuntlopen, een stoeltjeslift en per gondel. Wij kozen voor het laatste.Leuk detail: op 23 maart 2014 bezocht Michelle Obama Peking en ookzij ging op de punt naar de muur kijken. In onze gondel was op hetraam aangegeven dat zij in onze gondel had gezeten.

Op het eindpunt zochten we de muur opdie zich uitstrekt over duizenden kilometers. Het gedeelte dat wijbezochten is één van de nieuwste gedeelten: ongeveer zeshonderdjaar oud. De muur volgt de contouren van de bergtoppen en datbetekent dat je soms omlaag gaat en dan weer omhoog. De traptredenzijn vaak ongelijkmatig en dat maakt het lopen er niet gemakkelijkerop. Om de paar honderd meter is er weer een wachttoren waar de muurdoorheen gaat. Een smalle trap voert je naar een platform waar je eengoed uitzicht heb om muur en de omringende bergwanden.

Na een tijdje wandelen bereikten we eenpunt waar een lange steile klim naar zo’n platform leidt. Het wasafzien in de warmte en eenmaal boven zagen we dat er nog een klim opvolgde. Die lieten we maar voor wat het was, het was tijd om weerterug te gaan.

We reden met de bus weer in de richtingvan Beijing. In de middag stond er nog een bezoek aan het zomerpaleisop het programma, de voormalige zomerresidentie van de Keizers vanChina.

Op weg er naar toe passeerden we hetOlympisch park en hadden we een goed uitzicht op het Olympischstadion en het zwembad. Daarna gebruikten we een uitstekende Chineselunch voordat we doorreden naar het Zomerpaleis.

Het Zomerpaleis is een gigantischcomplex dat is aangelegd door de laatste Chinese Keizerin. Ze vondhet in de zomer te warm in Beijing en wilde in de zomer naar hetplatte land. Inmiddels is het Zomerpaleis wel in Beijing komen teliggen.
Er werd o.a. een groot meer uitgegraven en met deuitgegraven aarde werd weer een heuvel aangelegd waarop een grotepagode werd gebouwd. De Keizerin was blijkbaar helemaal gek vanmarmer, want niet zover van die pagode liet ze ook een marmeren bootbouwen. Een soort woonark van marmer dus.
We liepen langs deoever eerst over een brug naar een eilandje waar we een kaartjekochten voor één van de Drakenboten. Deze bracht ons naar de anderekant van het meer waar de marmeren boot ligt ‘aangemeerd’.

Vanaf dat punt liepen we weer door naarde pagode die je voor 10 yuan extra (80 cent) kunt bezoeken. Het iseen hele klim, maar de moeite waard. Het uitzicht over de omgeving isniet alleen prachtig, maar dat geldt zeker voor de gebouwen en degebruikte kleuren.

Na het bezoek aan de pagode zochten wede uitgang weer. Dat bleek moeilijker dan gedacht. Waar wij dachtenuit te komen bij uitgang noord eindigden we weer bij de oost ingang,waar we het park waren binnengekomen. Erg goed aangegeven was het ookallemaal niet. Janita vroeg daarom een gids die een Frans echtpaarbegeleidde om hulp. De man kende blijkbaar goed Frans, maar geenEngels. Hij besloot ons een eind op weg te helpen en dus volgden wijnet als het Franse echtpaar dat hem betaalde de man. De Fransenvonden het blijkbaar helemaal niet terg. Ze praatten honderduit enwaren benieuwd waar wij vandaan kwamen. Na een poosje zagen we eenbordje ‘Exit’ dat we moesten volgen en konden gids en Frans echtpaarweer hun weg vervolgen.

Het was weer tijd naar het hotel tegaan. Om zeven uur die avond konden we kennis maken met een typischChinese maaltijd: Peking Eend. We gingen daarvoor naar een restaurantin de buurt van het hotel. Daar kregen we weer verschillende schotelsvoorgezet. Als laatste kwam de Peking Eend op tafel, dunne stukjeseend krokant gebakken. Het was een prima maaltijd, maar we denkenniet dat we bij een volgend bezoek aan een restaurant weer PekingEend bestellen.

By Published On: 15 mei 20141 Reactie

Tibet

20 oktober 2020, 18:19
Cloudy
Cloudy
19°C
real feel: 19°C
current pressure: 1020 mb
humidity: 14%
wind speed: 2 m/s SW
wind gusts: 3 m/s
UV-Index: 1
sunrise: 09:01
sunset: 20:20
Forecast 21 oktober 2020
day
Mostly sunny
Mostly sunny
19°C
wind speed: 1 m/s SSW
wind gusts: 2 m/s
max. UV-Index: 6
night
Clear
Clear
4°C
wind speed: 1 m/s SSW
wind gusts: 2 m/s
max. UV-Index: 6
 

One Comment

  1. Janice 15 mei 2014 at 17:07 - Reply

    Een drukke dag gehad dus…
    Morgen spierpijn van al die trappen ?

Leave A Comment