About the Author: GvdM

Nadat we twee dagen in Krems waren gebleven, was het tijd voor de laatste etappe van onze fietsvakantie in Oostenrijk. Het werd opnieuw warm en dus vertrokken we vroeg in de ochtend om de grootste hitte te ontlopen. Einddoel vandaag was Wenen waar we ook nog een extra dag zouden verblijven.

Met de wind in de rug, dicht langs de Donau en op een fraai geasfalteerd fietspad schoot het snel op. Deze etappe leverde niet de vergezichten van eerdere etappes, het pad bleef steeds dichtbij bij de Donau waarop af en toe enkele grote vrachtschepen, sommige uit Nederland, en passagiersschepen langs voeren.

Onze eerste stop voor de verfrissing was een klein fietsersrestaurantje vlakbij Zwentendorf. Achter het gebouw rees de kerncentrale op die ooit gebouwd is, maar nooit in gebruik is genomen waardoor er nu een leeg indrukwekkend gebouw op de oever van de Donau staat. De vergelijking met Kalkar aan de Duits-Nederlandse grens dringt zich op.
Een collega-fietser was zo vriendelijk om van ons een foto te maken met de Donau op de achtergrond.

We fietsten verder en schoten flink op de richting van Greifenstein waar we onze fietsen wilden inleveren en dan het laatste stukje met de trein naar Wenen af te leggen. Bij Tulln verorberden we aan de oever van de rivier onze in Krems klaargemaakte lunch en daarna stonden de laatste fietskilometers in Oostenrijk op het programma.

Bij Gasthaus Braune Bär leverden we onze fietsen in. De verantwoordelijke dame vroeg om de gele afschriften van het huurcontract dat we in Passau hadden getekend in het hotel, maar waar waren die ook al weer? Janita wist onze twee tevoorschijn te toveren, maar de rest bleek ze niet in de handbagage te hebben gestopt. Het bleek echter geen probleem: zonder dat de fietsen ook maar werden nagekeken kregen we elk een formulier en handtekening dat we onze fietsen hadden ingeleverd.

We dronken wat op het terras en liepen toen naar het dichtbij gelegen station waar we de trein naar Wenen pakten. Eindstation was het Frans Joseph station in de Oostenrijkse hoofdstad en we stapten daar uit, ook al omdat de eindbestemming op onze kaartjes niet voorbij was gekomen.
Op het station bleek echter geen U-bahn naar ons hotel te vertrekken en het bleek dat we één station te ver waren gereisd. We gingen weer terug en pakten de ondergrondse. Het hotel bleek te bestaan uit twee gebouwen en nadat we in het verkeerde gebouw waren beland, bleek het juiste gebouw dichtbij.

Na een goede maaltijd in Biergarten Otto bleven Teresa en Sally achter in het hotel, maar gingen wij met Cor en Judy nog even naar het centrum van Wenen. Vanaf het dichtbij gelegen station reisden we eerst naar station Westbahnhof waar we overstapten naar Stefansplatz. De aansluitingen zijn erg goed en dus hoef je nooit lang te wachten op een aansluitende train. Als je het station uitkomt valt meteen de indrukwekkende Stefansdom op. Het bleek nog flink druk in het centrum van de stad. We liepen wat door de straten die vol zijn met terrassen waar je goed kunt eten en drinken. Daarna liepen we in de richting van de Opera waar buiten op een groot scherm de uitvoering van dat moment werd getoond onder grote belangstelling. Wij maakten nog even de slotscène van Tristan en Isolde mee. Daarna besloten we terug te gaan naar het hotel en vertrokken van het onder de Opera gelegen station Karlsplatz. Het is een groot station waarvandaan veel lijnen vertrekken, maar het goede perron is door de goede informatie snel gevonden.
Bovendien blijken de Weners ontzettend vriendelijk. Als je even vragend om je heen staat te kijken duurt het niet lang tot iemand je vriendelijk vraag of hij of zij misschien kan helpen.
Woensdag gaan we Wenen nog verkennen en donderdag reizen we terug naar Nederland.

By Published On: 20 juni 20130 Reacties

Leave A Comment