About the Author: GvdM

De laatste dagen staan in het teken van het afscheid van Canada. Na enkele weken in BC en bij Round Lake te hebben doorgebracht wordt het tijd om weer naar huis te gaan.
Vrijdagavond werd eerst een BBQ gehouden in het huis van Cor en Judy waarbij verschillende mensen waren uitgenodigd. Uiteraard Aaron en Vanessa met zoontje Hudson, Gary en Dianne met dochter Monique en haar dochtertjes Alyssa en Alya, John en Jenny, John en Wilma, Dinah, ze waren er allemaal.
Na de maaltijd werd onder leiding van de altijd enthousiaste Dinah nog samen enkele liedjes gezongen die muzikaal werden ondersteund door Cor (gitaar) en John H. (mandoline). Het werd een gezellige avond die ook nog eens werd opgefleurd door koffie met gebak waaronder door Monique gebakken cup cakes die voor de gelegenheid waren voorzien van Fryske vlaggetjes.
Nadat we afscheid van de gasten hadden genomen was het tijd om de koffers weer in te pakken en nog wat nachtrust te pakken. Het werd niet een lange nacht want voor zeven uur vertrokken we al van Round Lake na natuurlijk ook nog even afscheid te hebben genomen van de twee honden: de jonge beerhond Morley en de oude dove Mocha.

De reis ging eerst naar Kamloops, een grote stad in zuidelijk centraal BC. Het zou een autorit van ongeveer twaalf uur worden. De eerste halteplaats was echter Prince George waar we in de plaatselijke Tim Horton nog een koffie dronken met Corey. Na van hem afscheid te hebben genomen gingen we verder. We namen niet de kortste weg, maar bleven op highway 16, de Yellowhead highway, richting de grens met Alberta, de buurprovincie van BC.

Na een paar uur rijden bereikten we McBride, een oud stadje dat ongeveer op de helft tussen Prince George en de grens ligt. We aten wat op het terras van het oude treinstation dat nu als restaurant, souvenirwinkel en toeristen informatiekantoor dienst doet. Het is niet zo dat hier geen treinen meer rijden. Als we eten komt er nog een goederentrein langs en een paar keer in de week rijdt er ook nog een passagierstrein langs.

Om half acht reden we Kamloops binnen. In de stad waar zo’n 90000 mensen wonen. Er worden veel activiteiten georganiseerd voor inwoners en toeristen. Zo wordt in de zomer elke avond in het park een muzikaal optreden verzorgd door een of meerdere artiesten en/of orkesten.
We hebben in het park afgesproken met Hinke, een vriendin van Judy en één van de reisgenoten van de wandelvakantie in Ierland van vorig jaar. Maar waar vind je iemand in een groot park waar veel andere bezoekers zitten te kijken en te luisteren? We bellen haar mobiel, maar ze neemt niet op.

We wandelen wat rond en plotseling zien we haar aan een picknick tafel zitten. Ze heeft van alles meegenomen: salade, kip, frisdrank etc.

Terwijl de band speelt nemen we het er van en praten over van alles en nog wat. We moeten nog een hotel zoeken, maar Hinke heeft zoals ze nog zegt nog wel twee kamers vrij en biedt aan bij haar thuis de nacht door te brengen. Dat aanbod nemen we graag aan. Ook bij haar thuis gaan de gesprekken nog door.

Zaterdag moeten we nog een paar uur rijden naar ons einddoel, Vancouver. We vertrekken dan ook niet te laat, want we willen ‘s-middags nog fietsen in Vancouver en dan met name in Stanley Park. We hebben een hotel in Richmond geboekt, net ver van het vliegveld.
De rit naar Vancouver gaat eerst door de droge heuvels rond Vancouver. Het is een echte bergweg en soms ben je meer dan 1200 meter boven zeeniveau. Op borden langs de weg wordt dan ook gewaarschuwd dat de weersomstandigheden op deze weg snel kunnen veranderen. Wij hadden daar geen last van, het is en blijft prima zomerweer.
Het landschap verandert: de droge heuvels maken plaats voor hoge bergen en grote wouden van naaldbomen. De weg slingert zich hierdoor heen en steeds weer maakt het ene vergezicht plaats voor een ander. Dichter bij Hope worden de valleien waardoor de weg loopt steeds smaller en krijg je het gevoel langs rechtopstaande bergwanden te rijden.

Na Hope wijken de bergen steeds meer en hoe dichter je bij Vancouver komt, hoe vlakker het landschap wordt. Na een tussenstop in Abbotsford bereiken we na de middag Richmond en ons hotel, de Accent Inn. Bij het inchecken blijkt onze kamer nog niet klaar te zijn, de bagage parkeren we zolang maar op de kamer van Cor en Judy.

We nemen de shuttlebus van het hotel naar het dichtstbijzijnde Skytrain station en reizen vanaf daar naar Waterfront, het station dichtbij Canada Place. Hier vandaan vertrekken ook cruiseschepen naar het Caraïbisch gebied en Alaska. We zien twee van die schepen vertrekken. Eén van die schepen is de Statendam dat als thuishaven Rotterdam heeft.

We wandelen nog wat rond en huren dan vier fietsen bij het fitnesscentrum van Trevor Linden. We rijden in de richting van Coal Harbour en komen uiteindelijk in Stanley Park. Om het park loopt zowel een fietspad als voetpad en er blijken meer mensen te zijn die ook hetzelfde idee als ons hebben. Op het smalle fietspad is het soms uitkijken voor de andere weggebruikers. Als we bij de voet van de Lions Gate Bridge aankomen zien we de Statendam onder de brug doorvaren. Het kost ongeveer anderhalf uur om het park rond te fietsen en we kunnen de fietsen dan ook weer op tijd afleveren bij de verhuurder. We nemen de Skytrain naar het vliegveld waar we de bus naar het hotel pakken.

Nog één nacht rest ons in Canada. Na het ontbijten pakken we de koffers weer in en zijn we klaar voor vertrek. Het vliegtuig vertrekt pas laat in de middag dus is er nog tijd voor een bezoek aan Steveston. Dit is een oud vissersdorpje dat helemaal is opgeslokt door de stad Richmond.
Steveston is weliswaar nog steeds een actieve vissershaven, maar het toerisme is nu ongetwijfeld de grootste bron van inkomsten. Vanuit de haven kun je ook een tocht maken op de oceaan waar je walvissen van dichtbij kunt bekijken. De oude Gulf of Georgia Cannery waar vroeger zalm werd ingeblikt is nog steeds een van de blikvangers in de haven en dient nu als een museum.
Daarna is het toch echt tijd om naar het vliegveld te rijden. We zijn mooi op tijd en kunnen meteen inchecken. Daarna nemen we afscheid van Cor en Judy. Zij hebben nog een autorit van zes uur naar Cherryville te goed waar ze kennis zullen maken met hun tweede kleinkind.
Ons vliegtuig vertrekt op tijd en als we in Amsterdam arriveren worden we opgewacht door Jeffrey. Nog een autoritje van anderhalf uur en we zijn weer thuis!

Foto’s van deze vakantie zijn hier te bekijken.

Enhanced by Zemanta
By Published On: 3 augustus 20122s Reacties

Weer Telkwa

30 oktober 2020, 07:23
Rain
Rain
0°C
real feel: -10°C
current pressure: 1010 mb
humidity: 94%
wind speed: 7 m/s WSW
wind gusts: 11 m/s
UV-Index: 0
sunrise: 07:29
sunset: 16:56
Forecast 31 oktober 2020
day
Rain and snow
Rain and snow
3°C
wind speed: 1 m/s ESE
wind gusts: 3 m/s
max. UV-Index: 0
night
Rain
Rain
2°C
wind speed: 1 m/s ESE
wind gusts: 2 m/s
max. UV-Index: 0
 

Canada

2 Comments

  1. Flip Nota 24 november 2012 at 16:29 - Reply

    Hoi Geert,

    Kwam bij toeval op jouw site. Leuk en informatief reisverslag over jouw omzwervingen in BC.

    Groeten, Flip (also retired).

    • GvdM 24 november 2012 at 17:32 - Reply

      Hee Flip,

      Hoe is het er mee? Nog geen andere uitdaging gevonden?
      Je hebt de artikelen over India toch ook wel gelezen.

      Groet,
      Geert van der Meulen

Leave A Comment