About the Author: GvdM

Gisteren hebben we het eindpunt bereikt van onze wandeltocht op de Dingle way. Maar daarvoor moesten eerst nog twee dagen worden gewandeld. Eergisteren was ons een korte tocht beloofd van Dunquin naar Ballydavid. Daarom vertrokken we ook niet zo vroeg, het was al na tienen toen we afscheid namen van onze gastheer Diarmuid O?Donnchadha, die in het winterseizoen actief is als vertaler van Engels naar Gaelic, de taal van Ierland.

Het duurde niet zolang tot we op een pad waren dat een mooi uitzicht gaf op de omgeving. Achter ons zagen we de Blasket eilanden. Regelmatig stonden we dan ook stil om foto?s te nemen. Het was natuurlijk wel jammer dat het niet erg helder weer was, maar regenen deed het in ieder geval niet.

Na een tijdje daalden we weer af naar de hoofdweg en passeerden een beroemde pottenbakkerij waar heel veel toeristen en bussen stoppen. Ook onze dames namen daar een kijkje. Achteraf hadden we misschien ook in het bijbehorende caf? moeten lunchen, maar we dachten daar nog wel een andere gelegenheid voor te vinden. Het bleek achteraf een vergissing te zijn. We kwamen niets meer tegen en dus moesten we het lange tijd zonder voedsel stellen.

Nadat we verder liepen voerde de Dingle way ons langs een schitterend uitzichtpunt op een klif boven de Atlantische oceaan. We bleven er een tijdje om de nodige foto?s te nemen.
Eventjes verderop was een aantal mensen druk bezig te zijn op de weg met sticks en een balletje. Het bleken Hurling (de nationale sport van Ierland) spelers te zijn die als wijze van oefening een soort van klootschieten beoefende langs de weg.

We kwamen aan het einde van de weg aan een baai waar we aan de overkant Ballydavid zagen liggen. Het zou nog een hele lange, maar fraaie wandeling langs het strand worden. Soms liepen we over het strand vlak langs de zee, soms over het klif waar we een goed overzicht hadden. We waren snel in Ballydavid, maar dat betekende nog niet het einde van de wandeling. We moesten namelijk nog een dorp verder. We deden boodschappen in de winkel van Ballydavid en liepen toen door Boherboy. Pas tegen zessen kwamen we daar aan. De korte wandeling van 14 kilometer bleek achteraf 21 kilometer te zijn.

Gastvrouw Mary Hurley ontving ons vriendelijk en liet ons snel de kamers zien. Ze bood ook aan een restaurant voor ons te reserveren. Het vervoer werd door haar en haar familie mogelijk gemaakt. Met twee auto?s werden we naar het restaurant dat schitterend aan de oceaan was gelegen gebracht. Na het eten werden we weer door hen opgehaald.

We waren moe en gingen niet te laat op bed. Het bleek dat de wandeling zorgde voor een goede nachtrust. ?s-Morgens kregen we een prima ontbijt voorgeschoteld door Mary en maakten ons op voor vertrek. Ze gaf nog aanwijzingen voor de richting die we moesten lopen en bood aan om? ons naar de voet van Brendan mountain, de berg die we moesten oversteken, te brengen. Janita en ik maakten daar gebruik van. Cor, Judy en Hinke, gewend aan het lopen in de bergen, deden het liever op eigen kracht.

Mary zette ons af aan het begin van de weg en nam afscheid. Wij liepen door en werden even in de war gebracht door de bewegwijzering waardoor we even verkeerd liepen. Door een bewoonster van de streek werden we weer op goede spoor gezet en al snel waren we op weg naar Brendan mountain. Eerst was er nog een spoor, maar al snel moesten we dat verlaten en onze weg zoeken door een soort veenmoeras dat erg nat was. Gelukkig was het spoor door de vele richtingaanwijzers goed te volgen en langzaam klommen we naar het eerste zadel dat we moesten oversteken.

Na die eerste klim lunchten we even en keken achterom of de rest ons al volgde. We zagen nog niemand. Het ging nog verder omhoog: op de top van het tweede zadel hadden we 750 meter bereikt. Onderweg is goed te zien dat deze bergen vroeger werden bewoond door monniken. Er zijn nog steeds sporen te zien van primitieve hutten en landbouw. We pauzeren even bij een Ogham stone. Het is een rechtopstaande steen met aan beide kanten een inscriptie van een Maltezer kruis en een tekst. De tekst luidt vertaald: ?Ronan, de priesterzoon van Comgan.

Daarna begint een steile afdaling. Net als bij de klim is het overal nat. Het is een veenbodem met heel veel drassige plaatsen. Je moet goed kijken waar je je voeten neerzet, want soms zak je ver weg in de drassige bodem.
Na een tijdje pauzeren we nog even bij een vervallen bouwwerkje dat misschien ooit een kerkje is geweest en gaan dan verder tot we de weg bereiken. Achterom kijkend zien we dat de rest inmiddels aan de afdaling is begonnen.

We lopen door op de goed begaanbare weg en zien heel veel turfafgravingen aan de kant van de weg. Als we even stil blijven staan zien we onze achtervolgers naderen en we besluiten hen op te wachten en verder het laatste stuk naar Cloghane te lopen. Aan het einde van de weg verlaten we de Dingle way en lopen we over de hoofdweg rechtstreeks naar Cloghane. Ons B&B voor deze nacht blijkt een gezellige pub en restaurant te herbergen. We gebruiken er een goede maaltijd en brengen later op de avond nog wat tijd in de bar door.

Onze kamer biedt een prachtig uitzicht op de omringende bergen en de baai. Als je wat verder kijkt zie je de Atlantische oceaan liggen. De baai valt bij eb helemaal droog.

Morgen wacht de terugreis naar Cork. We gaan eerst met de taxi naar Camp en pakken daar de bus naar Tralee en moeten daar weer overstappen op de bus naar Cork. Vanuit die plaats reizen we verder naar Cobh, de haven van Cork, waar we de laatste nacht in Ierland zullen doorbrengen voordat we weer terugreizen naar Nederland.

By Published On: 30 mei 20110 Reacties

Dingle

27 oktober 2020, 23:40
Cloudy
Cloudy
6°C
real feel: -1°C
current pressure: 99 mb
humidity: 92%
wind speed: 8 m/s SW
wind gusts: 15 m/s
UV-Index: 0
sunrise: 07:28
sunset: 17:21
Forecast 28 oktober 2020
day
Mostly cloudy with showers
Mostly cloudy with showers
7°C
wind speed: 9 m/s W
wind gusts: 12 m/s
max. UV-Index: 2
night
Showers
Showers
6°C
wind speed: 7 m/s WSW
wind gusts: 11 m/s
max. UV-Index: 2
 

Leave A Comment