About the Author: GvdM

Zaterdagmorgen gingen we eerst met een klein groepje op stap naar een wild- en vogelresultaat in de buurt van Mysore. Het was een mooi aangelegd terrein waar veel vogels en andere dieren een toevlucht haven hebben gevonden.

DSC03107 Al snel besloten we een boottochtje te willen maken op het meer. De weg naar de bootsteiger ging via de mooie aangelegde tuin die vol stond met tropische planten. In een van de palmbomen zat een aap die er sport van maakte de kokosnoten naar beneden te gooien. We kregen al vrij snel twee om de oren, de meesten liepen dan ook snel met de handen boven het hoofd onder de palm door.

We konden met ons elftal in één boot. De gids fungeerde ook als roeier. Voor de tijd was er al enige tijd discussie geweest of het nu een rotsblok was dat boven het water uitstak of een krokodil. Het was een DSC03097 krokodil. Het beest bewoog niet, zoals krokodillen vaker doen. Mandy bood aan om in het water te springen om te kijken of het beest dan in beweging kwam, maar de rest van de groep vond het toch niet zo’n goed idee!
DSC03102 Er waren nog andere beesten te zien: kleurige kingfishers, pelikanen, vliegende honden etc. Het tochtje duurde de meesten te kort, maar was toch leuk.

Daarna gingen we naar Srirangapatnam, een plaatsje dat nogal belangrijk is geweest tijdens de Britse kolonisatie van India. Tippu Sultan was één van de grote strijders tegen de Britten. Hij bracht hen ook zware nederlagen toe. Op het laatst werd hij echter tijdens een zwaar beleg van Srirangapatnam gedood. We bezochten eerst het zomerpaleis van de Sultan dat nu een museum is.
Na het bezoek aan het museum werd ik in de paleistuin aangesproken door enkele jongelui die me natuurlijk weer het hemd van het lijf vroegen. Waar ik vandaan kwam, hoe ik heette, wat ik in India deed, wat ik voor beroep deed. Het waren leerlingen van een eindexamenklas uit Kerala, de Indiase staat waar we vorige week nog rondtrokken.
Het was een leuk gesprek waarbij ook de docent van de studenten zich kwam voorstellen. Na het maken van wat foto’s en het uitwisselen van email adressen namen we weer afscheid. Niet voor erg lang trouwens.

SONY DSC                     Daarna gingen we naar het mausoleum waar Tippu Sultan ligt begraven. Het gebouw doet denken aan de beroemde Taj Mahal, maar is veel kleiner. In de grafkamer ligt de Sultan begraven naast zijn SONY DSC                     ouders. De graven worden nog steeds elke dag bedekt met ladingen verse bloemen en er is ook altijd een wacht aanwezig. Om het gebouw heen en in de tuin liggen andere leden van de familie en trouwe dienaren begraven. Ook de kathedraal van Mysore werd nog bezocht waarna we het hotel weer opzochten.

Een van de grootste en mooiste gebouwen van Mysore is het Maharaja’s Palace. Het is een geweldig tot de verbeelding sprekend gebouw dat de term sprookjesachtig zeker verdient. Wij wilden natuurlijk ook dit gebouw bezoeken voordat we Mysore weer verlaten.
Het gebouw is niet alleen aan de buitenkant een plaatje, ook de binnenkant is fantastisch. Je mag echter alleen niet fotograferen of filmen, je camera moet je inleveren. Tegen betaling van 5 rs. krijg je een sleutel van een kluisje waar je camera ingaat. Ook met schoenen mag je het gebouw niet in, die mag je ook afgeven tegen betaling van 50 rs. per paar.
SONY DSC                     Het is echter de moeite waard, de zalen en schatten zijn het bezichtigen zeker waard!

SONY DSC                     Op zaterdag en zondagavond wordt het gebouw verlicht door duizenden lampjes, een sprookjesachtig gezicht dat je niet mag missen. Wij wilden dat ook niet, dus wachtten we tot zeven uur. En toen zagen we ze weer: onze nieuwe jonge vrienden uit Kerala. Ook zij waren afgekomen op het schouwspel. We hadden ze trouwens ‘s-middags bij het paleis al eerder gezien.
We genoten samen van het schouwspel tot ze moesten vertrekken: nog 250 kilometer naar huis.

Wij gingen nog niet naar huis, we gingen met een tuc-tuc naar de Ritz waar we samen met Ruud en Nina van een goede maaltijd genoten. Morgen wordt het vroeg opstaan, om half acht vertrekken we naar Hassan.
Overmorgen wordt het nog vroeger. We vertrekken dan om vijf uur met de bus naar Mangalore waar we de trein moeten halen naar Goa.

 

SONY DSC

SONY DSC

By Published On: 21 november 20093s Reacties

3 Comments

  1. ina 21 november 2009 at 20:41 - Reply

    hallo vakantiegangers. leuk dat jullie het zo naar je zin hebben.ik lees al jullie verslagen, mooie verjaardag gehad zus? zo te zien en gelezen geloof ik het wel.vanavond vier ik mijn verjaardag.nog veel plezier verder. groetjes popke en ina en een poot van Gizmo.

  2. Rigt 25 november 2009 at 23:11 - Reply

    Hallo Geert en Janita, ik hoorde van Frans dat jullie weer een weblog bijhielden van jullie vakantie en dus heb ik deze page maar weer even opgezocht en ook al wat verslagen gelezen. Super hoor wat jullie allemaal weer zien en meemaken, dat is dus echt genieten hè. En Janita dit is dus ook een leuke manier om je nog even met je verjaardag te feliciteren maar het mooiste lijkt mij voor jou toch ook wel om in zo`n mooi land als India je verjaardag te vieren.
    Mijn verjaardag is iets anders verlopen omdat Sylvia een dag ervoor door een auto is aangereden en er met een hersenschudding en zware kneuzingen vanaf is gekomen en Alex met de Mexicaanse griep in bed lag en de kleine Björn en Deborah ziek waren van de gewone griep en onze schoondochter Jantina haar benen onder haar gat wegliep om alles te verzorgen daar.
    Dus een verjaardag zonder eigen kinderen maar gelukkig knappen ze nu allemaal weer op en begint Sylvia ook al weer aardig mobiel te worden.
    Ik wens jullie nog een hele fijne week daar en geniet er volop van en tot horens/ziens.
    Lieve groetsjes, Rigt en Jan

  3. Bert en Ria 26 november 2009 at 00:51 - Reply

    Hoi Hoi familie,

    Volgens mij ben ik nu in de dierentuin terecht gekomen. Voor jullie zijn ze echt. Janiet geduld wordt beloond dit had je twee maanden terug nog niet durven dromen.
    Al die geuren, kleuren en indrukken neem je toch maar mooi mee in de rugzak.

    Jeffrey goede tip even boenen en poetsen en een bos bloemen doet wonderen. tot gauw en laten jullie even weten wanneer je weer met beide benen op aarde staat in ons koude kikkerlandje.

    Liefs Ria

Leave A Comment