About the Author: GvdM

Vrijdagochtend brachten we een bezoek aan de Somnathpur tempen, een aan Vishnu gewijde tempel die ongeveer 750 jaar oud is. De tempel is stervormig gebouwd, het gebruikte materiaal is speksteen.

SONY DSC                     SONY DSC                     Rondom is het gebouw prachtig versierd met beelden van goden, godinnen, verbeeldingen van verhalen uit de oude Indiase geschriften en zelf het erotisch meesterwerk, de Kama Soetra, vindt zijn plaats op de tempelmuren.

Vroeger dienden die verbeeldingen van verhalen en ook over zaken als seks om de gelovigen die voor het merendeel niet konden schrijven of lezen, op die manier te onderwijzen. De gids die wij meehadden wist heel veel over de Hindoe goden. Hij vertelde ons hoe je nou kon zien welke god was afgebeeld. Het is bijvoorbeeld te zien aan de attributen die de goden meedragen. Een god of godin is trouwens altijd afgebeeld met tenminste vier armen en maximaal 36. Hij testte het ook een paar keer door bij weer een prachtig beeldhouwwerk op de muur te vragen wie dit nou weer was. Slechts n afbeelding op de buitenmuur stelde Brahma voor, hij heeft altijd SONY DSC                     vier gezichten, waarvan je er uiteraard maar drie kunt zien.

SONY DSC                     De afbeeldingen van Vishnu zijn uiteraard niet te tellen. Voeg daar bij dat Vishnu tien incarnaties heeft en dus altijd weer anders wordt afgebeeld. Zijn Brahma, Vishnu en Shiva de belangrijkste goden, het zijn zeker niet de enige. Zo heb je nog Hanuman, de apengod, en Ganesha die altijd wordt afgebeeld met een olifantenhoofd. De gids vertelde dat Ganesha meestal wordt afgebeeld met een naar je toegericht gelaat of naar links kijkend. Dat is een blijde Ganesha. Kijkt de god naar rechts, dan is hij kwaad. En inderdaad: je ziet de god altijd naar links kijken of recht vooruit. Als je trouwens in een bus of taxi van een hindoe chauffeur stapt zie je trouwens vaak de afbeelding van Ganesha op het dashboard. De god brengt ook nog eens geluk en in het hectische verkeer in India is dat geen overbodige luxe.
Het Hindoe geloof telt trouwens in totaal zon drie miljoen goden en ook de gids moest toegeven dat hij ze niet allemaal kent.

SONY DSC                     Op onze terugweg naar het hotel werden we plotseling geconfronteerd met een optocht die vooraf werd gegaan door een stel muzikanten. Het bleek te gaan om een huwelijksprocessie. We maakten fotos en voor we het wisten werden we door de vriendelijke bruiloftsvierders meegetroond naar de zaal waar het allemaal zou gaan plaatsvinden. Het orkest zorgde voor een vrolijke sfeer en Carla verhoogde de feestvreugde door haar dansen op de SONY DSC                     muziek. De trommelaars gingen tot het uiterste en joegen elkaar op om het ritme zo hoog mogelijk te houden. Natuurlijk verdrongen ook de kinderen zich om ons heen en deden hun best om op de foto te komen.
Helaas duurde het te lang voor het huwelijk daadwerkelijk plaatsvond en nagezwaaid door de bruiloftsgasten vertrokken we weer.

In de middag stond Chamundi Hill op ons programma. Het is een heuvel die uitziet over Mysore en als een van de achtste heilige heuvels in India kent. Bovenop staat een tempel die is gewijd aan de moedergodin. We namen een tuc-tuc die behoorlijk moeite had om de heuvel te beklimmen. Vlak voor de top sloeg de motor af en toen deze weer liep haalden we de top met horten en stoten. Het was nogal druk voor de tempel met gelovige pelgrims, dus we gingen niet naar binnen, maar ook aan de buitenkant is het een schitterend bouwwerk.

SONY DSC                     SONY DSC                     Nadat we een andere duizend jaar oude tempel hadden bezichtigd, geld hadden geofferd voor de schoolkinderen en ook geld hadden geofferd aan de gids zochten we onze tuc-tuc maar weer op. De volgende halteplaats was het 5 meter grote standbeeld van de stier Nandi, het vervoermiddel van de god Shiva. Het is een schitterend beeld dat is gebeeldhouwd uit n stuk rots. Toen we het platform betraden slaakte de aanwezige priester opeens een ijselijke gil! We hadden vergeten onze schoenen uit te doen. Iets wat op voor Hindoes heilige plaatsen een verplichting is. Gelukkig viel het mee, onze verontschuldigingen werden met een glimlach en een No problem! aanvaard.

De tuc-tuc chauffeur bracht ons weer terug naar de drukke stad. We wilden naar de Devaraja Fruit and Vegetable Market. Hij wist het wel te vinden zei SONY DSC                     SONY DSC                     hij. Toch kregen we de indruk dat hij nogal wat rondjes reed en eigenlijk geen idee had waar we heen wilden. Na veel rondjes rijden kwamen we eindelijk in de buurt en namen maar snel afscheid van deze chauffeur die ook nog eens meer geld wilde dan was afgesproken. We hebben hem maar protesterend achtergelaten met het afgesproken bedrag en nog een kleinigheid voor de moeite.

De markt was een bonte verzameling van verkopers van fruit en groente, parfums, olin, je kunt het zo gek niet opnoemen. Het was een drukte van belang! Na ongeveer een uurtje namen we maar weer een tuc-tuc naar het Park Lane hotel waar we op het buitenterras van een goede maaltijd genoten. We raakten nog in een leuk gesprek met een Engels stel met een dochtertje die vier maanden op vakantie waren in India. Ze bleven tot februari. De man was schrijver en had net zijn eerste boek af, zijn vrouw was filmproducer en werkte in Los Angeles. De tuc-tuc bracht ons laat in de avond weer naar het hotel.

 

 

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

By Published On: 21 november 20090 Reacties

Leave A Comment