About the Author: GvdM

De missie is geslaagd: we hebben alle examens met goed gevolg afgelegd en zijn nu officieel MCSE. Vanmorgen moest nog de laatste drempel worden genomen in de vorm van het examen voor Microsoft Internet Security and Acceleration Server 2006. Het bleek geen probleem te zijn.

Daarmee konden we afscheid nemen van de mensen waar we 26 dagen lang mee hebben samengewerkt. Van Pralat die Germen heeft begeleid, van Gagandeep die mij alles wat ik moest weten heeft bijgebracht, van assistent Centre Manager Maria Naik, van testcentre Administrator Sidhi Natekar, en van de helpdeskmedewerkers Alluadin en Sanjay die altijd er voor zorgden dat we onze lunch kregen, dat de taxi weer op tijd klaarstond en ook altijd bereid waren andere zaken voor je te doen.

Eerlijk is eerlijk: het was best een inspannende tijd. Zes dagen in de week, van maandag tot en met zaterdag, van negen tot vier uur, altijd maar weer met zijn tweeŽn in een lab doorbrengen; na vier weken ben je toch wel blij dat het afgelopen is.

Sanjay, Geert en Alluadin

Daarom waren we ook best wel opgelucht dat we het gebouw van Koenig voor het laatst konden verlaten. We liepen via een omweg terug naar het hotel, waarbij we ook nog wat foto’s namen. In de tijd die ons rest hebben we ons voorgenomen nog wat meer van de omgeving te willen zien. Vanmiddag worden we door onze vaste taxichauffeur meegenomen naar een ‘fleamarket’ en daarna gaan we naar een van de vele stranden die Goa rijk is.

Die stranden zijn hoog aangeschreven. Het zijn allemaal zandstranden terwijl het zeewater van de Arabische zee in de wintertijd nog altijd een temperatuur heeft van zo’n 26 graden.

Het is dan ook geen wonder dat juist in de wintertijd veel toeristen Goa opzoeken. De stranden zullen over een week of drie veel drukker zijn dan ze nu schijnen te zijn. Als je trouwens op zoek bent naar een vakantiebestemming waar de accomodatie en het eten weinig kost en waar de mensen vriendelijk zijn is Goa echt een aanrader.

De vlooienmarkt in Arpora was woensdagmiddag onze eerste bestemming. Na een rit van bijna een uur bereikten we het dorpje. De weggetjes naar de markt werden steeds kleiner en het vele getoeter van auto’s, motoren en scooters die elkaar wilden passeren of voor tegenliggers moesten wachten was dan ook niet van de lucht.

De vlooienmarkt was op een groot terrein buiten het dorp. Het was een grote markt, kraampje na kraampje met de meest uiteenlopende koopwaar: houtsnijwerk, koperwerk, wandkleden, t-shirts, zijde en ander textiel, specerijen, enfin noem maar op. De handelaren spreken potentiŽle klanten steeds aan en proberen je naar hun kraampje te loodsen. Ergerlijk is soms het gedrag van de vele souvenirverkopers die je hun koopwaar proberen aan te smeren, maar ook dat hoort er hier nu eenmaal bij.

Als je iets wilt kopen op de markt, dan betaal je nooit de prijs die als eerste wordt gevraagd. Die is namelijk veel te hooog. Je biedt een bedrag wat ongeveer een derde van de vraagprijs is waarop de verkoper natuurlijk heel verontwaardigd reageert. Over het algemeen doe je een goede koop als je de waar krijgt voor een prijs die iets onder de helft van de oorspronkelijke vraagprijs ligt.

Het was warm en zeker op de markt liep de temperatuur hoog op. Na zo’n anderhalf uur hielden we het dan ook voor gezien en zochten de taxi weer op. Het was tijd om naar het strand te gaan. De rit ging naar Baga Beach, de weg er naar toe was ťťn grote aaneenschakeling van souvenirshops etc.

Op het strand aangekomen werden we meteen verwelkomd door ene Frank die ons een strandstoel verhuurde voor 50 rs. per stuk. De cola kostte 20 rs. en zo lagen we dus even later prinsheerlijk van de zon te genieten. Het zwemwater van de Arabische zee was ook uitstekend, zeker de temperatuur was uitstekend. Het was net of je in een warm bad stapte. Natuurlijk wordt je ook hier lastig gevallen door souvenirverkopers en zelfs door mensen die zich voorstellen als ‘professionele oorschoonmaker’. Het beste is deze mensen gewoon te negeren, dan druipen ze wel af.

Op de weg terug stopten we nog even bij Calangute Beach, dat ook druk wordt bezocht door toeristen. En dat is ook niet verwonderlijk, het is een prachtig strand om te zien. Een afknapper is wel dat achter de vele strandpaviljoens niet alleen koeien lopen (daar is ook weinig aan te doen, koeien mogen hier nu eenmaal overal komen), maar ook ontzettend veel afval ligt. Dat afval is hier trouwens toch een probleem, op veel plaatsen zie je soms bergen zwerfafval liggen en van afvalbakken lijken ze hier nooit te hebben gehoord.

Morgen trekken we er ook nog een dag op uit. Waarheen weten we nog niet, maar ongetwijfeld zullen we weer veel nieuwe dingen zien.

By Published On: 26 november 20080 Reacties

Leave A Comment