About the Author: GvdM

Van 29 maart tot en met 3 april 2008 maakten GvdM en JvdM een reisje naar België, Luxemburg, klein hoekje Frankrijk, België en weer naar huis.

De eerste aanleiding om van huis te gaan was het toernooi om de AA Drink Trophy dat in het weekeinde van 29 en 30 maart werd georganiseerd door de ijshockeyclub Whitecaps Turnhout en waaraan werd deelgenomen door het eerste divisieteam van Heerenveen Flyers. GvdM en JvdM moesten als fervent supporter van dat team hier natuurlijk ook bij aanwezig zijn.
Een dag voor het toernooi werd bekend dat de jonge JvdM ook nog mee moest omdat hij tijdens het toernooi deel ging uitmaken van de arbitrage.

Omdat JvdM al vroeg in het toernooi zijn eerste wedstrijd moest leiden vertrokken we al vroeg naar Turnhout. Om zeven uur reden we aan de hand van TomTom naar het zuiden. De reis ging voorspoedig en we waren ruim op tijd in Turnhout. JvdM werd door de organisatie meteen doorgestuurd naar de kleedkamer en stond tien minuten later al tijdens de eerste wedstrijd op het ijs. De andere Friese deelnemers druppelden tijdens en na die wedstrijd binnen.

Het toernooi verliep niet helemaal naar wens. Hoewel? Na de eerste dag bekleedden de Friezen, ook tot hun eigen verrassing, de tweede plaats. ‘s-Avonds werd in het uitstekende hotel nog afscheid genomen van trainer/coach Chris Eimers die volgend seizoen in de eredivisie actief zal zijn. De spelers en referee JvdM gingen daarna het gezellige stadscentrum van Turnhout onveilig maken.

Zondagmorgens verscheen iedereen weer min of meer fit aan het ontbijt en niet veel later zaten we al weer in het Kempische ijsstadion waar het toernooi verder ging. Lang duurde het niet. Heerenveen Flyers speelde nog één wedstrijd, de halve finale. Die wedstrijd werd ontsierd door het feit dat er opeens dingen gebeurden die volgens het reglement helemaal niet konden, maar protesten van Heerenveen werden door de toernooileiding naast zich neergelegd. Enfin, het voert te ver om daar hier nog op door te gaan, maar een en ander leidde er toe dat Heerenveen Flyers zich terug trok uit het toernooi en de spelers al vroeg naar Fryslân terugkeerden. Referee JvdM ging met hen mee, GvdM en JvdM bleven achter in Turnhout.

Uiteraard zijn de winkels in Turnhout op zondag gesloten, maar er is nog genoeg te zien. GvdM en JvdM wandelden vanuit het hotel naar het stadscentrum. Op het marktplein, in het midden van de stad, staat de ‘Collegiale Sint Pieterskerk’.
Het is de oudste kerk van Turnhout. GvdM en JvdM hadden geluk, de kerk was open en dus kon deze worden bezichtigd. In de kerk staat een geweldig mooie preekstoel, maar ook het hoogaltaar en de mooie beeld- en schilderwerken zijn de moeite waard om bezichtigd te worden.

Nadat de werkster de kerkdeuren achter GvdM en JvdM had gesloten werd het tijd om te gaan eten. Weet u dat er behalve de ketens van MacDonalds en Burger King ook een dergelijke restaurantketen van bierbrouwerij Leffe bestaat? In Turnhout is een Café Leffe aanwezig. Je kunt daar genieten van een goede Leffe Blonde of Leffe Brun, maar er ook een uitstekende maaltijd gebruiken. Gesterkt door het goede voedsel en het smakelijke bier wandelden GvdM en JvdM twee uur later terug naar het hotel waar al snel een goede nachtrust wachtte.

‘s-Morgens werd net als zondags genoten van een uitstekend ontbijt buffet. Niet lang daarna werd vriend TomTom ingesteld op de snelste route naar Kockelscheuer, Luxemburg en verlieten we Turnhout. TomTom zag al snel heel wat hindernissen op de weg naar het Groothertogdom. Files en werkzaamheden zorgden ervoor dat de reis naar Luxemburg langer ging duren dan voorzien. Gelukkig viel het mee: toen de grootste ellende was gepasseerd meldde TomTom dat we al om 12:15 uur in Kockelscheuer zouden aankomen. Het werd een half uur later, maar dat kwam door de pauze die we nog even onderweg hadden genomen.

De reden dat we naar Kockelscheuer gingen? Ik moet eerlijk bekennen dat we een paar weken geleden nog nooit van Kockelscheuer (of Kockelscheier in het Letzebuergs) hadden gehoord.  Het kleine plaatsje ten zuiden van de stad Luxemburg was door de IIHF (Internationale IJshockey Federatie) aangewezen voor de organisatie van het WK ijshockey in de divisie III. Naast Luxemburg waren als deelnemers de volgende landen aanwezig: Griekenland, Noord-Korea, Zuid-Afrika, Turkije en Mongolië. En zeg nou zelf: wanneer krijg je de kans om die ijshockeylanden in actie te zien.

Het was niet onterecht dat de organisatie was toebedeeld aan Luxemburg. Het ijsstadion in Kockelscheuer heeft geen gelijke in België en kan zich meten met Nederlandse stadions als Geleen, Den Bosch en Groningen. Het complex beschikt bovendien over twee ijshallen en beschikt ook over een ruime parkeerplaats. De ligging aan een meertje en in een groot wandel en ontspanningsgebied is eveneens schitterend.

Op www.gvdm.nl kunt u alles lezen over de ijshockeywedstrijden die GvdM en JvdM bijwoonden. Het was een mooi evenement om mee te maken. De Mongolen met hun mooie hoofddeksels die tussen het publiek op de tribune plaatsnamen om zelf de andere teams aan het werk te zien. De leden van de Oostenrijks-Mongoolse vriendenclub en de Letse Mongolië supporters die speciaal voor het team uit Letland kwamen en voor de Mongoolse TV op de tribune werden geinterviewed. De Turkse supporters die drie periodes lang en in overtime hun team fanatiek aanmoedigden in de strijd tegen Luxemburg. Ach, er was van alles te beleven! En dat zonder vechtpartijen op het ijs, zonder rellen op de tribune, het was gewoon geweldig mooi!

Hoewel het toernooi nog de hele week duurde verlieten we Kockelscheuer en Luxemburg al weer op woensdagmorgen. Nog even snel tanken (in Luxemburg is de benzine 30 eurocent per liter goedkoper dan in Nederland) en we gingen weer op weg naar huis. Niet rechtstreeks, maar via een omweg door Frankrijk. We reden gewoon eerst oostwaarts richting België en bogen later af naar Frankrijk. Daar kwamen we terecht in het plaatsje Longuyon. Opnieuw: we hadden er nog nooit van gehoord!

We parkeerden de auto bij de kerk van St. Agatha (ook nog nooit van gehoord). En zo kwamen we terecht op een Franse begraafplaats. In Frankrijk maken ze er best wel werk van als men dood gaat. Het ene grafmonument is nog groter dan het andere, sommige monumenten zien er zelfs uit als kleine huisjes met deuren en ramen er in! De begraafplaats was tegen een heuvelkant aangelegd. Helemaal bovenaan was een oorlogsbegraafplaats uit de Eerste Wereldoorlog (la grande guerre). Even verderop lag nog een Duitse begraafplaats, eveneens uit de Eerste Wereldoorlog. Honderden witte kruisjes waren zichtbaar tot aan de top van de heuvel toe. Pas daar blijkt hoe zinloos een oorlog is. Op de Duitse begraafplaats vind je ook twee massagraven. Op gedenkstenen is aangegeven dat daar Franse en Duitse soldaten gezamenlijk zijn begraven. Het ene moment schiet je op elkaar en een tijdje later lig je gezamenlijk in één graf. Vreemd!

Ook het grafmonument van een Duitse onderofficier doet je nadenken. Aan de naam en het teken op het graf wordt maar al te duidelijk dat het een Joodse officier was. In die oorlog sneuvelden ze nog voor de Heimat, in een latere oorlog was de Heimat hun vijand!

Verder gaan we weer. We laten TomTom zoeken naar Orval. Dat is een moeilijke! TomTom meldt wel een tiental Orval’s in Europa, maar niet in België. Dan maar een plaatsje gekozen wat in de buurt ligt.
We rijden Longuyon uit en worden door TomTom over een landweggetje gestuurd dwars door de velden en bossen. Zonder TomTom hadden we dit nóóit gevonden! Ach, de wonderen van de moderne micro electronica!

TomTom brengt ons zonder problemen in de buurt van Orval en even later bereiken we de Abdij van Orval, bij bierliefhebbers vooral bekend als de bron van het beroemde Orval Trappistenbier.
En eerlijk gezegd, dat bier is heel erg lekker, er staat nu ook een doosje met 12 flesjes te rijpen in de kelder. Maar of het tijd krijgt te rijpen is nog maar de vraag!

Toch zou het niet terecht zijn om dat bier als enige kwaliteit van Orval op te voeren. Het is mogelijk de ruine van het oude middeleeuwse klooster en kerk te bezichtigen en ook het museum in de kelders onder de kloosterkerk te bezoeken. Het is helaas niet mogelijk het huidige klooster en kloosterterrein te bezoeken, maar af en toe kan toch een blik worden geworpen op het klooster en de kerk die gebouwd zijn in 1927. Het blijkt een fantastisch mooi gebouw te zijn waarbij vooral het gigantisch grote Mariabeeld opvalt dat de kerk siert.

De bezichtiging van de ruïne en het museum is de moeite meer dan waard en zoals al gezegd wordt uit de kloosterwinkel nog een doos bier meegenomen, alsmede kaas die ook in het klooster wordt gemaakt. Zeer smakelijk allebei: bier en kaas!

Na het bezoek aan de Abdij wordt het tijd weer naar huis te gaan. We stellen de TomTom in op thuis! De TomTom weet ons weer te verrassen. Via een klein weggetje dat we nooit hadden gevonden en zeker niet hadden vertrouwd zonder het moderne wonder dat steeds meer in auto’s is te vinden, bereiken we de snelweg Bastogne naar Luik. We zijn dan op bekend gebied! De afslagen komen ons bekend voor: Bastogne, Houffalize, La Roche. Een paar weken geleden sneeuwde het nog hard in de Ardennen. Dat is nog steeds te zien: in de bermen van de weg ligt nog sneeuw!

Na een uurtje rijden zien we de afslag Spa. Het wordt tijd om een slaapplaats te zoeken en een goed, doch voedzaam maal te gaan gebruiken. We gaan naar Spa!
We hebben geluk! Voor het Radisson Sas hotel in het centrum van Spa is een parkeerplaats vrij. Eventjes een kamer reserveren! Het hotel heeft een draaideur, GvdM gaat naar binnen, ziet een bordje met de kamerprijzen en draait meteen weer naar buiten. € 190 voor één nacht? € 190 om te slapen? En dan ook nog een ontbijt betalen?
We gaan naar hotel La Ralley tegenover het Radisson. We betalen slechts € 95 voor een nacht, inclusief ontbijt, te gebruiken in het belendende restaurant annex chocolaterie. Ook tegenover La Ralley is een parkeerplaats vrij, ook gratis. We slapen goed na bij een restaurant voor € 50 een uitstekend maal te hebben gebruikt. Daarmee zijn we in totaal € 145 kwijt. Wat een koopje!

Donderdagmorgens koopt JvdM bij de plaatselijke kunstgalerie nog een paar verjaardagscadeau voor GvdM. Daarna gaan we naar huis. De snelste route volgens TomTom. Waar zouden we zijn zonder TomTom? Nog steeds in Spa?

By Published On: 7 april 20080 Reacties

Leave A Comment