Donderdag 12 november: we staan vroeg op, al om half zes gaat de wekker. Ik heb die nacht niet goed geslapen en voel me helemaal niet lekker. Toch moet er vandaag weer gereisd worden. Het is niet zo maar een reis, volgens Samir is het een van de mooiste trips van deze vakantie.

SONY DSC                     SONY DSC                     Om 8 uur staan we allemaal klaar in de lobby van het hotel voor het vertrek. We kunnen niet allemaal tegelijk in het busje dat ons naar de boot brengt, dus wachten wij tot de tweede rit. Alle koffers en tassen gaan wel mee, veel op het dak, zonder touw er om, maar volgens de chauffeur is dat ook geen probleem. Later blijken ook inderdaad alle koffers en tassen al aan boord van het schip te liggen

Het schip zal ons van Alappuzha naar Kollam brengen waarna we nog een busrit van ongeveer een uur voor de boeg hebben naar Varkala, een badplaats aan de Arabische zee. De boottocht zal echter een hele dag duren en onderweg zullen we genoeg te zien krijgen.
De back waters is een stelsel van rivieren, kanalen en meren wat is SONY DSC                       aangelegd door de Britten,  maaSONY DSC                     r ook Nederlanders hebben er aan meegewerkt. Het lijkt een beetje op de omgeving van Giethoorn, maar is veel groter. De totale lengte van dit stelsel vlak achter de kust is ongeveer 250 kilometer.

Er zijn ontelbare eilandjes waarvan de bewoners voor vervoer afhankelijk zijn van veerboten. Ook zijn er tussen bepaalde eilandjes bruggen gebouwd. We zien heel veel luxe rivierboten die zijn gehuurd door families of gezinnen en die allemaal een stuurman en kok aan boord hebben. Onderweg kun je op het water verse kreeft en vis kopen die dan door je eigen kok wordt klaargemaakt.  De boten zijn van alle gemakken voorzien. Luxe!

Wij heSONY DSC                     bben het dan niet zo luxe, maar we zijn dan ook maar één dag op het water. Gelukkig voel ik me snel wat beter en kan ik ook van het uitzicht genieten. Je ziet van alles: bewoners die zich wassen in de rivier, die hun tanden poetsen met het rivierwater en het rivierwater zelfs drinken. Ik zal dat maar niet proberen! Veel vrouwen wassen ook de vaat in de rivier of wassen de kleren van hun familie. Je ziet ook mensen vissen, gewoon met een lijntje of met een hengeltje, en je ziet ook vissers met één worp hun net uitwerpen.

Hoewel ik nog steeds van de tocht geniet heb ik toch maar een rustig plekje op het achterdek opgezocht. De ‘Delhi belly’ die veel toeristen krijgen bij een bezoek aan India lijkt nu ook bij mij toe te slaan. Uiteraard speelt de warmte ook een grote rol.
SONY DSC                     Als we onderweg aan leggen bij één van de vele resorts om te gaan eten en de anderen nog even het dorp ingaan, blijf ik liever achter en drink een kop thee. Misschien komen mijn darmen dan tot rust. Als het eten op tafel komt besluit ik maar terug naar het schip te gaan. Het ziet er lekker uit, maar ik denk niet dat ik het binnenhoudt.

We gaan verder, over de rivier, grote meren en smalle kanalen. We zien armoedige huizen, maar ook grote en mooie huizen. Ook in dit deel van India is het contrast soms groot. Als we door de dorpen komen staan sommige dorpsbewoners vriendelijk naar ons te zwaaien, vooral de jeugd zwaait lachend naar die vreemde mensen. En net als elders vinden ze het ook hier geweldig als er foto’s van hen worden gemaakt.

SONY DSC                     In het laatste gedeelte van onze tocht passeren we grote constructies die er een beetje buitenwerelds uit zien. Het zijn de Chinese vissersnetten die hier al eeuwen SONY DSC                     worden gebruikt. Al sinds het begin van onze jaartelling hebben de Chinezen in dit deel van India grote invloed gehad. Tussen de vier palen wordt een net gespannen dat men dan met behulp van contragewichten in het water laat zakken. Boven het net laat men dan een lamp branden waarvan het licht de vissen aantrekt. Als genoeg vis zich in het net heeft verzameld haalt de vierkoppige bemanning van het net de zaak weer op en wordt het geleegd. Daarna begint met opnieuw en vist de hele nacht door of tot genoeg vis is gevangen.

De back waters zijn zeker een aanrader als je in dit deel van India op vakantie bent. Iedereen heeft genoten van deze tocht, maar toch ben ik blij als ik in het hotel in Varkala ben. Ik voel me inmiddels behoorlijk ziek en zou het liefst op bed gaan. Dat zou echter heel verkeerd zijn, een klein beetje eten is wel zo verstandig. Eerst douchen en daarna gaan we eten op het terras van het hotel dat op een klif aan de Arabische zee ligt. We nemen alleen wat rijst en paratha (brood). De ober komt wel twee keer vragen of we echt niet meer willen.

SONY DSC                     SONY DSC                     Een goede nachtrust doet wonderen! Bovendien staat vandaag niks op het programma dus kunnen we uitslapen. Om een uur of negen uit bed en een uurtje later gaan we ontbijten op het buitenterras van het hotel. Ik voel me heel wat beter en het ontbijt smaakt dan ook een stuk beter dan gisteren. Samir komt even informeren hoe het er mee gaat, net als Mandy, Ruud en Nina. Ook de anderen komen later nog informeren!
Na het ontbijt gaan we wandelen. Op de klif zijn niet alleen hotels gebouwd, maar ook cafés, restaurants en souvenirstalletjes. Bij elke gelegenheid staat wel iemand buiten om je over te halen om bij hen wat te drinken, te eten of een mooi souvenir te kopen. Vooral bij de souvenirverkopers is het ‘nice offer my friend, very cheap’ niet van de lucht!

SONY DSC                     DSC02327 We lopen ongeveer een uur, het wordt steeds warmer en we zijn eigenlijk wel blij weer bij het hotel te zijn. Voor de rest van de dag nemen we ons voor helemaal nikst te doen. De temperatuur en de vochtigheidsgraad is daarvoor veel te hoog. Misschien nog wel even naar het mooie strand op een paar honderd meter afstand van het hotel voor het eten. Van dat zwemmen komt niets meer, het is de hele middag al wat bewolkt, maar tegen een uur of vier begint het te hozen. De regentijd duur dit jaar ongewoon lang, ook in India heeft men last van de klimaatsverandering!
Onze kamer is eigenlijk meer een cottage. Het is niet de beste kamer die we deze reis hebben gehad, maar dat we wel een eigen terrasje hebben vergoedt veel. We hebben ook veel medebewoners: miertjes in de badkamer, duizendpootjes en gisteravond zat er zelfs een salamander in de DSC02329 kamer. Geert (uit België) zei dat het geen salamander is, maar een gekko. “Gewoon laten zitten, die eet alle beestjes wel op” was het advies. Helaas hadden we de gekko al naar buiten gebonjourd. Gelukkig kwam deze vanavond weer terug. Ik hoop dat hij vanavond goed op jacht gaat!

Morgenochtend kunnen we weer uitslapen, om een uur of negen ontbijten en om 12:00 uur vertrekt de trein naar Cochin. Het is de eerste keer dat we in India met de trein reizen. Het zal wel weer een heel avontuur worden!